ตอนที่ 219 รวมวารีทั่วหล้า ค้ำสมุทรมุ่งจรน้ำทะเลไหลหลั่งออกมาจากโพรงพื้นดินอย่างมโหฬาร ทะยานขึ้นสูงหลายร้อยจั้ง ก่อเป็นสะพานโค้งขนาดมหึมา ปลายอีกด้านหนึ่งพุ่งตรงไปยังเมืองหลวง ราวกับทางช้างเผือกที่กว้างเกือบร้อยจั้ง งดงามน่าอัศจรรย์ ตลอดเส้นทาง ประชาราษฎร์ องครักษ์ขาว นักยุทธ์ ทหาร และพ่อค้าต่างเผยสีหน้าตกตะลึง สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังเงาร่างเจิดจ้าท่ามกลางท้องฟ้าเหนือเมืองหลวง แววตาเปลี่ยนเป็นคลั่งไคล้และเคารพยำเกรง
เจียงฉางเซิงยกสองมือขึ้น น้ำทะเลมารวมตัวกันเหนือฝ่ามือก่อเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ ลอยอยู่เหนือน่านฟ้าเมืองหลวง โดยไม่มีหยดน้ำสักหยดตกลงมา เมื่อผู้คนมองทะเลสาบใหญ่ที่ก่อตัวอยู่เหนือศีรษะมรรคาจารย์ เมืองหลวงก็ตกอยู่ในความโกลาหล
“นี่ต้องเป็นวิชาเซียนแน่นอน วิชายุทธ์ไม่มีทางทำถึงเพียงนี้ได้”“มรรคาจารย์คิดจะทำอะไร?”“ดูสิว่ากระแสน้ำนั้น หากไม่มีมรรคาจารย์ จะต้องท่วมรัฐชือแน่นอน ทั้งไร่นาและบ้านเรือนมากมายที่ถูกทำลาย”“ไม่ใช่แค่นั้น ข้าเพิ่งกลับมาจากนอกเมือง ได้ยินว่าน้ำมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง”“คงเป็นฝีมือของปีศาจยักษ์ตนนั้นแน่!”
สายตาผู้คนมุ่งไปยังหัวจ้าวมังกรอันมหึมาที่อยู่ปลายขอบฟ้า มันยังคงวนเวียนอยู่ตรงนั้น กลืนกินปราณวิญญาณวิถียุทธ์จากฟ้าดินรอบตัว ขณะที่ร่างกายปกคลุมด้วยหมอกปีศาจที่หนาทึบ มีร่างหนึ่งกำลังต่อสู้กับมัน แต่ไม่ว่าจะโจมตีอย่างไร ก็ไม่อาจสร้างบาดแผลแก่หัวจ้าวมังกรน
