ตอนที่ 220 จักรวาลกลางฝ่ามือ ปราชญ์อสรพิษเก้ามงกุฎ“อย่าหวังไปเลย เจ้าลืมแล้วหรือว่าเขาเป็นอาจารย์ของใคร”เจียงเชอเอ่ยเสียงเย็น เขาพลันเข้าใจถึงท่าทีของฮ่องเต้ซุ่นเทียนในอดีต
เมื่อรู้ว่าเจียงฉางเซิงเป็นบรรพบุรุษของเขา หลายสิ่งในสายตาก็พลันเปลี่ยนไป เจียงซิ่งเกาศีรษะ ยิ้มแล้วกล่าวว่า“จริงด้วย เป็นข้าที่คิดไม่รอบคอบไปเอง แต่หากให้ข้าได้เรียนรู้สักหนึ่งสองกระบวนท่าก็คงดีไม่น้อย”
ภาพของมรรคาจารย์ที่ยกทะเลจากไปตราตรึงอยู่ในใจเขาไม่อาจลืมเลือน เจียงเชอหมุนกาย ทิ้งเพียงคำพูดไว้ว่า“ค่อยมาดูกันตอนนั้นว่า มรรคาจารย์จะถูกชะตากับเจ้าหรือไม่”
เจียงซิ่งยืนนิ่งอยู่กับที่ สีหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิด อีกด้านหนึ่ง
เจียงฉางเซิงบินออกจากแผ่นดินใหญ่อย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปทางทะเลเทียนไห่ ก้อนวารีมหึมาโถมทะลุทะเลเมฆ พลังไม่สามารถหยุดยั้งได้ เรือบนทะเล นักยุทธ์พเนจรล้วนเงยหน้ามอง ทุกคนอ้าปากค้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“นั่นคืออะไร”“มีคน!”“นี่คือภาพลวงตา หรือว่าเป็นของจริง”“ถึงจะเป็นน้ำ แต่ใหญ่ขนาดนี้ พลังลมปราณจะยกไว้ได้อย่างไร”“คนผู้นั้นมาจากต้าจิ่ง หรือว่าจะเป็นมรรคาจารย์แห่งต้าจิ่ง”“ใช่แล้ว มีเพียงมรรคาจารย์แห่งต้าจิ่งที่ทำได้ มีคำร่ำลือว่ามรรคาจารย์แห่งต้าจิ่งคือเซียน วันนี้ได้เห็นกับตา นับว่าเกินจินตนาการ นี่ไม่ใช่ระดับที่วิชายุทธ์ธรรมดาจะทำได้”
เจียงฉางเซิงไม่สนใจเสียงอุทานตลอดทาง ขณะบินไปเ
