ั้นได้ หัวจ้าวมังกรไร้ซึ่งจิตปัญญา จึงไม่ตอบโต้เยี่ยสวินตี๋ แต่ด้วยเหตุนีเอง เยี่ยสวินตี๋จึงรู้สึกเหมือนถูกดูแคลน เขาใช้วิชาอันล้ำลึกหลากหลาย กระทั่งปลุกกายเทพมหาวัชระแต่ก็ยังไม่อาจทำลายการป้องกันได้
สุดท้ายเขาต้องหยุดมือ หันไปมองมรรคาจารย์ที่กำลังทำสมาธิ
เจียงฉางเซิงกำลังจดจ่อกับการร่ายวิชามหาอิสระค้ำสมุทร ขณะที่ยังไม่สามารถจัดการกับหัวจ้าวมังกรทั้งเก้า ที่ลอยอยู่เหนือทวีปชีพจรมังกรได้ในตอนนี้ เขาคำนวณถึงความแข็งแกร่งของหัวอสูรจ้าวมังกรเหล่านี้ แต่กลับไม่อาจระบุได้ เห็นได้ชัดว่าหัวจ้าวมังกรเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งไร้ชีวิต พวกมันดูดซับปราณวิญญาณวิถียุทธ์ ทำให้ดูเหมือนว่ามันกำลังจะฟื้นคืนชีพ อย่างไรก็ตาม หากเป็นเช่นนั้นจริง เจียงฉางเซิงก็ยังมีวิธีอื่นที่จะควบคุมพวกมันได้
เวลาค่อยๆ ผ่านไปทีละวินาที ทางตะวันตกปรากฏทางช้างเผือกหนึ่งสาย มุ่งหน้ามาทางเมืองหลวง เมื่อชาวเมืองหลวงเห็นภาพนี้ก็รับรู้ได้ว่าภัยพิบัติครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะที่รัฐชือเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นในมณฑลอื่นด้วย เป็นเช่นนั้นจริง เจียงฉางเซิงใช้ดวงจิตคาดคะเนดู พบว่าทั่วทวีปชีพจรมังกรมีเสาวารีเจ็ดสิบสามต้น และทั้งหมดอยู่ในพื้นที่อาณาจักรชีพจรมังกร
ในขณะนี้ เสาวารีทุกต้นกำลังมุ่งหน้าไปทางเจียงฉางเซิงด้วยความเร็วอันน่าอัศจรรย์ หัวจ้าวมังกรอีกแปดหัวที่เหลือได้สร้างความหวาดกลัวไปทั่วแผ่นดิน หัวจ้าวมังกรเหล่านี้บินไปทั่วโดยไร้จ
