ขามาเลย ชาวบ้านในหมู่บ้านก็ไม่ขึ้นเขามาจุดธูปเฉยๆ ฟางเจิ้งลูบกระเป๋ากางเกง มองฟ้าเงียบๆ พลางถอนหายใจกล่าว “ระบบ จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไรกัน? นี่จนเกินไปแล้วนะ! มีเงินจุดธูปนิดหน่อยก็ให้นายหมด ฉันอยู่ไม่ได้หรอกนะ!”
“ถ้าอย่างนั้นก็พยายามสร้างบุญกุศล วันไหนบรรลุอรหันต์ก็สึกได้แล้ว” ระบบตอบมาอย่างเอ้อระเหย
ฟางเจิ้งมองค้อน “บุญกุศลหาง่ายขนาดนั้นเลยรึไง? ตอนนี้ฉันช่วยคนไปมากแล้ว ได้บุญกุศลมาเท่าไรเชียว?”
“เอาละ ถ้าอย่างนั้นฉันจะชี้แนะให้นายเอง ตอนนี้นายมีบุญกุศลอยู่สองร้อยแต้ม” ระบบตอบ
“หืม? ทำไมมากขนาดนั้นล่ะ?!” ฟางเจิ้งตกใจสะดุ้ง ถึงเขาจะช่วยคนมาไม่น้อย แต่ทุกครั้งได้บุญกุศลน้อยนิดจนน่าสงสาร คำนวณดูแล้วคงไม่ถึงร้อยแต้ม แต่ทำไมจู่ๆ ถึงเพิ่มมาสองร้อยแต้มได้?
