ผู้หญิงที่นำหน้ามายิ่งดูโกรธเอามากๆ
ฟางเจิ้งกังวลแล้ว เขาคงไม่ได้ไปทำเรื่องไม่ดีอะไรเข้าใช่ไหม?
ขณะเขากำลังตรึกตรอง ห้าคนนี้ก็มาถึงหน้าประตู พอเห็นฟางเจิ้งผู้หญิงที่นำมาต่อว่าอย่างโกรธเคือง “ฟางเจิ้ง ฉันรู้จักแก แกคือเจ้าอาวาสวัดนี้ใช่ไหม?”
ฟางเจิ้งประนมสองมือ “อมิตาพุทธ อาตมาเอง สีกามีปัญหาอะไรรึเปล่า?”
“แกมันพวกต้มตุ๋น! ฉันจะตีลาหัวล้านอย่างแกซะ!” พูดจบผู้หญิงคนนั้นจะลงมือ ผู้ชายสามคนข้างหลังก็ด่าทอตามมา หนึ่งในนั้นหวีผมเสยปาดเรียบ ตะคอกต่อว่า “วัดผุพังแบบนี้ไม่ศักดิ์สิทธิ์สักนิด ยังมีหน้าไปโอ้อวดหลอกคนอื่นเขาไปทั่วอีก! วันนี้ฉันจะพังวัดแกซะ!”
ฟางเจิ้งขมวดคิ้ว เจ้าหมาป่าโผล่หัวออกมาจากข้างหลัง แสยะปากแยกเขี้ยว เขี้ยวสีขาวคมกริบดั่งมีด ร่างกายใหญ่ประหนึ่งวัว ท่าทีดุร้าย ทำให้คนพวกนี้ที่เดิมทีทำเป็นโหดตกใจจนถอยหลังไปหนึ่งก้าว
ผู้หญิงที่จะลงมือพูดขึ้นว่า “ฟางเจิ้ง แกจะทำอะไร? ฉันจะบอกให้นะ ทำร้ายคนอื่นมันผิดกฎหมาย ปล่อยหมามากัดคนก็ผิดกฎหมาย!”
ฟางเจิ้งหมดคำจะพูดแล้ว คนนี้เป็นพวกสองมาตรฐานจริงๆ เมื่อครู่ถ้าไม่ใช่เพราะหมาป่าเดียวดายโหดกว่าพวกเขา เป็นไปได้กว่าครึ่งว่าคนพวกนี้อาจจะลงมือกันแล้ว แบบนั้นไม่เรียกว่าผิดกฎหมายเหรอ?
ฟางเจิ้งประนมสองมือ “อมิตาพุทธ พวกโยม มันคือหมาป่าภูเขา เคยออกข่าวไปแล้ว อาตมาคุมมันไม่ได้หรอก ดังนั้นพวกโยมใจเย็นลงหน่อยดีกว่า เดี๋ยวมันจะตกใจเอา ผลจากนั้นจะเป็นย
