ฟางเจิ้งตอบกลับมาเนิบๆ “โยม พวกต้มตุ๋นลงนรกไปต้องถูกตัดลิ้นนะ อมิตาพุทธ ประเสริฐๆ เกมนี่ไม่สนุกสักนิด”
“พรวด!” ลูก้าพ่นโค๊กออกมา ก่อนด่าทอด้วยความโกรธ “ไอ้ห่านี่บอกว่าฉันหลอกมันเหรอ? แกไปตายซะ!”
พูดจบลูก้าก็กดดำเนินการ!
ต่อมา…
“แจ้งเตือน พบไวรัสบุกรุก แจ้งเตือน…”
ลูก้ามองคอมพิวเตอร์ที่หน้าจอเป็นสีแดงในฉับพลัน ก่อนคอมพิวเตอร์จะเสียการควบคุมไป สุดท้ายเด้งมาเป็นหน้าจอสีแดง บนหน้าจอปรากฏรูปแมงมุมหน้าประหลาดสีดำตัวหนึ่ง…
“เกิดอะไรขึ้นวะ? พระเจ้า นี่มันอะไรกัน? นี่มันไวรัสของเราไม่ใช่เหรอ…” ลูก้าดึงเส้นผมพลางร้องโวยเสียงดัง เขาจะเป็นบ้าแล้ว
สมิธที่อยู่ข้างๆ ตะลึงงันไปเหมือนกัน “ลูก้า นายจะมีชื่อเสียงแล้ว แฮกเกอร์สุดยอดของโลกปล่อยไวรัสใส่ตัวเอง คอมพิวเตอร์พังแล้ว…ยอดเยี่ยม!”
“ไอ้ห่าสมิธ! นายไม่รู้เหรอว่าฉันทำอะไร? บ้าชิบ พวกเราเจอยอดฝีมือเข้าแล้ว!” ลูก้าตะคอกใส่
สมิธกล่าว “เจอยอดฝีมือจริงๆ แล้วนายจะทำยังไง?”
“หาพวกเดวิด ฉันจะแก้แค้น! จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ฉันจะให้มือถือมันเป็นหิน” ลูก้าตะโกน
“ช่างเถอะน่าลูก้า นายก็เห็นมือถือของมัน…ไม่มีค่าอะไรเลย” หลังลูก้าบุกรุกมือถือฟางเจิ้งแล้วก็ค้นดูรุ่นมือถือ ระบบเขาจะเสนอราคาขายในพื้นที่จีนโดยอัตโนมัติ หนึ่งพันกว่าหยวนแปลงเป็นเงินดอลลาร์สหรัฐได้ร้อยกว่าดอลลาร์
“ไอ้โง่ มือถือมันไม่มีราคา แค่คอมฉันมีราคาโว้ย! หมื่นยูโร! แถมยังมีข้อมูลอีกเยอะ ฉันจะบ้า
