้อชุดชั้นใน แกไม่ทำแล้วจะให้ฉันทำรึไง?” อวี๋กว่างเจ๋อถลึงตามอง
“ทำไมต้องเป็นผมด้วยล่ะ? คนออกเยอะแยะ” เหล่าเถามองพวกหลินตงสือกับหลัวลี่ที่กำลังคุยกันอยู่ไกลๆ พลางเอ่ยด้วยความคับอกคับใจ
“พวกมันวิ่งกันเร็ว แต่แกวิ่งช้าจะโทษฉัน?” อวี๋กว่างเจ๋อว่าอย่างมีเหตุผล
เหล่าเถาแทบจะกระอักเลือดสามลิตร เดินไปทำงานอย่างขมขื่น เขากำลังคิดอยู่ว่าต้องไปจุดธูปไหว้พระจริงๆ แล้ว สองวันมานี้ซวยตลอด กินน้ำเปล่ายังติดฟัน!
ตอนนี้เองหลี่เสวี่ยอิงออกมา สวมเสื้อหนาวบางๆ เหล่าเถาชำเลืองตามองโดยจิตใต้สำนึก แต่ไม่เห็นอะไรจริงๆ
“มองอะไร?” หลี่เสวี่ยอิงหน้าแดง ขึงตามองเขาทีหนึ่ง
เหล่าเถาอยากจะร้องไห้ ทำอะไรก็ซวยไปหมด! ไปทำงานดีกว่า…
หลี่เสวี่ยอิงกระชับคอเสื้อ เดินใจลอยนิดๆ ในกองถ่ายหนึ่งรอบ รู้สึกว่าสายตาทุกคนแปลกๆ จะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วเลยมองไปยังวัดเอกดรรชนี
ส่วนฟางเจิ้งตอนนี้กำลังมองภาพอลังการตรงหน้าด้วยความมึนงง!
บนตัวมีแต่ชุดชั้นในผู้หญิง! บนคานแขวนชุดชั้นในต่างๆ หลากสี สีดำ สีขาว สีชมพู แบบมีฟองน้ำ แบบเล็กน่ารัก กระทั่งมีแบบเซ็กซี่!
ฟางเจิ้งหยิบขึ้นมา มันออกลื่นๆ มือ หยิบมาดู นั่นคือกางเกงในตัวเล็กสีชมพูขอบลายดอกไม้ที่ไม่รู้ว่าใครสวมมาแล้ว!
ฟางเจิ้งโตมาขนาดนี้ ไม่เคยสัมผัสมือผู้หญิงมาก่อน จึงยิ่งไม่ต้องคิดถึงกางเกงใน จิตใจสะอาดบริสุทธิ์ถูกจู่โจมด้วยการมองเห็น รู้สึกแค่ว่าหน้าแดงหูแดง หัวโล้นแดงจนจะกลายเป็นไข่พ
