โดดเด่น แต่สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว มีชีวิตอยู่อย่างยากแค้นสองร้อยปี มิสู้ครองบัลลังก์ฮ่องเต้เพียงไม่กี่สิบปี”
หวงเทียนถามอย่างวิตกกังวล
“วันหน้าข้ากลายเป็นจักรพรรดิปีศาจ คงไม่เหลืออายุขัยแค่ไม่กี่สิบปีด้วยกระมัง”
แม้ลงจากบัลลังก์แล้ว ฮ่องเต้ซุ่นเทียนก็ยังต้องเผชิญกับขีดจำกัดอายุขัย เห็นชัดว่าขอเพียงรับตำแหน่งฮ่องเต้ของราชวงศ์แห่งโชคชะตาไปแล้วสักหน ก็ต้องเผชิญหน้ากับขีดจำกัดอายุขัยอย่างเลี่ยงไม่ได้
“เจ้าฝันเก่งจริงนะ”
“ฮ่าๆ เจ้าไม่เข้าใจหรอก ผู้ใดใช้ให้เจ้าพรสวรรค์ธรรมดาดาษๆ กันเล่า”
“เจ้าอยากถูกตบใช่หรือไม่”
กรงเล็บของไป๋ฉีตะปบมาหา หวงเทียนไม่ทันป้องกันตัว จึงถูกตะปบจนหัวทิ่มพื้น
จีอู๋จวินคุ้นชินกับการทะเลาะเบาะแว้งของพวกมันแล้ว นางกลับรู้สึกว่าดูแล้วสนุกดี มุมปากของนางยกโค้งอธิบายให้ฟังว่า
“จอมราชันเผ่าปีศาจมีชีวิตอยู่ได้ยาวนานยิ่งนัก เพราะเผ่าปีศาจไม่มีสิ่งที่เรียกว่าราชวงศ์แห่งโชคชะตา แต่นี่ก็คือสาเหตุที่เผ่าปีศาจสู้เผามนุษย์ไม่ได้ด้วย ระดับขั้นเดียวกัน แต่เผ่ามนุษย์ใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบปีก็บรรลุ ขณะที่สัตว์ปีศาจต้องการเวลานานกว่านั้น สวรรค์ให้ปีศาจอายุยืนยาวกว่า แต่ก็ให้ปีศาจแข็งแกร่งขึ้นช้ากว่ามนุษย์เช่นกัน”
เจียงฉางเซิงนึกถึงไท่หวากับไท่ซี ปีศาจสองตนนี้ก็แข็งแกร่งขึ้นไม่ช้านะ
แน่นอนว่าบางทีไท่หวากับไท่ซีอาจไม่ใช่ปีศาจ บางทีพวกมันอาจเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์ใหม่ก็เป็นได้
เยี่ยสวินต
