ี๋เอ่ยอย่างเสียดาย
“น่าเสียดายที่เทพกระบี่ยังไม่กลับมา ตาเฒ่าคนนั้นสนิทกับอดีตฮ่องเต้มากทีเดียว”
ตราบจนบัดนี้เทพกระบี่ก็ยังคอยคุมรัฐตงอยู่ ได้ยินมาว่าเขาเปิดสำนักอยู่ที่รัฐตงด้วย นี่เป็นพระประสงค์ของฮ่องเต้ซุ่นเทียน การวางรากฐานศาสตร์แห่งยุทธจะทำให้รัฐตงกับต้าจิ่งกลืนเข้าหากันได้เร็วยิ่งขึ้น เพราะคนจำนวนมากจะได้สัมผัสกับจวนยุทธ์ที่มีเบื้องหลังเป็นราชสำนัก
เจียงเจี้ยนขยับมาหน้าเจียงฉางเซิงแล้วถามอย่างสงสัยใคร่รู้
“อาจารย์ปู่ หนก่อนท่านพูดอะไรกับเทียนเชิง ท่าทางเขาเบิกบานใจยิ่งกว่าตอนได้ยินข่าวชัยชนะจากทะเลตะวันตกเสียอีก”
เจียงเทียนเชิงก็คือพระนามที่แท้จริงของฮ่องเต้ซุ่นเทียน
ฮ่องเต้มีคำเรียกขานมากมายเหลือเกิน แต่ผู้คนตลอดรัชสมัยกลับไม่มีผู้ใดกล้าเรียกนามที่แท้จริงของเขา
เจียงฉางเซิงหลับตาแล้วบอกว่า
“ข้าย่อมบอกว่าต้าจิ่งจะกลายเป็นอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จ ขอให้เขาเชื่อใจคนรุ่นหลัง”
“เท่านี้หรือ”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าอยากจะให้ข้าบอกอะไรเล่า”
“ก็จริง”
เจียงเจี้ยนตอบอย่างจนปัญญา สัญชาตญาณของเขาบอกว่าเจียงฉางเซิงจะต้องพูดถึงเรื่องยิ่งใหญ่อะไรบางอย่างแน่ ฮ่องเต้ซุ่นเทียนถึงดีพระทัยแทบคลั่งเช่นนั้น
เจียงฉางเซิงจับสัมผัสได้ว่าเจียงเจี้ยนหันหลังกลับไปแล้ว จึงย้ายความสนใจไปที่โลกมรรคาต่อ
ไข่โลหิตที่เกิดจากปีศาจนกนางแอ่นน้อยขยายขนาดจนใหญ่โต มันสูงถึงสองจั้ง มีปราณวิญญาณแห่งฟ้าดินหลั่งไหลเข้าไป
