อยไปเล่น แต่หลังจากลิงมาก็ช่วยงานเขาได้ไม่น้อย ลิงที่มีสติปัญญาสูงตัวนี้รับผิดชอบเช็ดถูส่วนบนคานอุโบสถ ส่วนพระพุทธรูปข้างล่างอะไรพวกนี้ เขายังไม่ไว้ใจให้เจ้าตัวมีขนนี่ทำ
เห็นเจ้านี่ทำงานฉับไว ฟางเจิ้งจึงยิ้ม “อมิตาพุทธ ทำได้ดีมาก”
ลิงเชิดหน้าขึ้นอย่างลำพองใจ เรียนรู้การประนมสองมือจากฟางเจิ้งพลางร้องเจี๊ยกๆ มีความคล้ายกับนักบวชหลายส่วน! เพียงแต่ว่าเจ้านี่จะเกาก้นทันที เลยสิ้นภาพลักษณ์ไปในพริบตา
ฟางเจิ้งปิ๊งไอเดีย จึงไปเอาจีวรเก่าตัวก่อนของเขาหลังลานมาสวมให้ลิง ทันใดนั้นนักบวชลิงยืนอยู่ตรงหน้าเขาเหมือนกันราวกับแกะ ถ้าไม่มองหน้าและขนตามตัว มันเหมือนคนทุกประการจริงๆ
ลิงพอใจกับเครื่องแต่งกายตัวเองมาก ความจริงแล้ว ไม่รู้เป็นเพราะได้ฟังลิ้นบัวเบ่งบานของฟางเจิ้งหรือว่าอะไร ลิงนี่เลยชอบเลียนแบบฟางเจิ้งเป็นพิเศษ เลียนแบบทุกการกระทำ เหมือนกับมองฟางเจิ้งเป็นเป้าหมายในชีวิต เพียงแต่ยังคงขาดหายอะไรไปบางอย่าง ตอนนี้พอแต่งกายแล้วรู้สึกเหมือนฟางเจิ้งขึ้น แน่นอนว่ามันต้องดีใจกว่าเดิม ร้องทักหมาป่าเดียวดายกับกระรอก ก่อนร้องเสียงดังพร้อมกับวิ่งออกไป ห้อวิ่งไปยังป่าไกลๆ มีลิงอยู่ การเก็บเมล็ดสนเลยเร็วขึ้น ฟางเจิ้งเลยมีขนมกินแทบทุกวัน และก็ไม่ต้องเห็นแววตาขี้เหนียวของเจ้ากระรอกด้วย
เดิมทีฟางเจิ้งคิดว่ามีแรงกดดันเรื่องการแข่งขันแล้วกระรอกจะขยันกว่าเดิม ไม่เอาแต่กินมั่วซั่วทุกวันจนอ้วน แต่เจ้านี่ยังหน้าด้
