ฟางเจิ้งเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจโล่งอก ทว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น การจะให้ฟางอวิ๋นจิ้งเดินออกมาจากเงามืดจิตใจอย่างแท้จริงนั้น แค่เท่านี้ยังไม่พอ ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ ฟางเจิ้งไม่ได้ก้าวก่ายโลกความฝันของฟางอวิ๋นจิ้งมากเกินไป ทุกอย่างที่นี่เกิดขึ้นในความเป็นจริง เป็นสิ่งที่เธอประสบ เพียงแต่ว่าตอนนั้นเธอปิดกั้นตัวเอง แสร้งเมินเฉย ป้องกันทุกเรื่องราว
ตอนนี้ฟางเจิ้งเพียงแค่ขุดมันออกมาวางใหม่อีกครั้งก็เท่านั้น ทั้งยังเสริมสัมผัสให้ดีขึ้น…อย่างเช่นเสียงสนทนากันระหว่างตำรวจ
ตอนนี้ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก หมอฉุกเฉินเดินออกมา ดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย เหงื่อไหลตรงหน้าผากมากผิดปกติ
อาจารย์ที่ปรึกษาตรงเข้าไปสอบถามสถานการณ์ทันที หมอถอนหายใจ ส่ายหน้า ความหมายชัดเจนมาก ฟางอวิ๋นจิ้งพลันเกิดความรู้สึกมืดสลัวจะหมดสติ
ฟางเจิ้งโบกมือ หมอพูดขึ้นว่า “ใครเป็นครอบครัวของผู้ป่วยครับ? เข้าไปดูหน่อยครับ”
ฟางอวิ๋นจิ้งวิ่งไปที่ห้องฉุกเฉิน…
“พ่อ แม่ น้อง…ฮือๆ…”
“เสี่ยวอวิ๋น…” เสียงฟางชิวดังขึ้นอีกครั้ง ฟางอวิ๋นจิ้งเงยหน้าขึ้นเห็นฟางชิวมองเธอ! และยังมีฟางชิงเหอกับฟางเสียงหลง
“พ่อ แม่ น้องหลง พวกคุณ?” ฟางอวิ๋นจิ้งมึนงง
“อมิตาพุทธ สีกา พวกเขาคือภาพสะท้อน” ฟางเจิ้งเดินออกมา
“ท่านคือ…ไต้ซือฟางเจิ้ง?” ฟางอวิ๋นจิ้งมองฟางเจิ้งด้วยความตกใจระคนมึนงง เธอมีภาพจำต่อฟางเจิ้งลึกซึ้งมาก เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าฟางเจิ้งจะปรากฏตัวท
