“ไม่ต้องพูดแล้ว ผมจะคลอด! ผมจะคลอดโอเคไหม!” เหมียวหลงฟังถึงตอนท้ายก็ตกใจจนเหงื่อซึมไปทั้งตัว เขาไม่อยากตาย! เลยร้องโวยลั่น
“ถ้าอย่างนั้นก็คลอดธรรมชาติแล้วกัน ผมขออวยพรให้พวกคุณคลอดมีดเร็วๆ แล้วกันนะครับ” หมอลั่วพูดจบก็เดินออกไป
เหมียวหลงข้างหลังด่าเสียงดัง “คลอดเร็วก็บ้าแล้ว…ไม่ไหวแล้ว จะคลอดแล้ว คลอดแล้ว ไอ้เวร!”
หมอลั่วได้ยินพลันตกใจ รู้ว่ามีดเติบโตเร็ว แต่ไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้! จึงให้คนเตรียมผดุงครรภ์ ทว่าพยาบาลยังไม่พร้อมก็ได้ยินเสียงร้องโอดครวญจากชายห้าคน ตามด้วยเสียงผุๆๆ แต่ละคนตาเหลือกนอนราบลงไป
หมอลั่วเปิดผ้าห่มดูก็ประหลาดใจ มีดเบียดตัวออกมาออกมาจากรูก้นทุกคน! ขยับประกายวาววับ ความแกร่งของมีดเหมือนว่าจะใช้ได้ด้วย!
หมอลั่วตาค้าง เขาเป็นหมอมาทั้งชีวิต ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ไม่อาจจินตนาการได้เลย! เขามีความรู้สึกอย่างหนึ่ง คนพวกนี้น่าจะไม่ดัง แต่เขาอาจจะโด่งดังก็ได้ ได้เห็นปาฏิหาริย์!
หมอลั่วมีประสบการณ์มากมายจึงได้สติมาโดยพลัน “พยาบาลรีบมาเร็ว ส่งพวกเขาไปตรวจสุขภาพ!”
“หมอ พวกเขาคลอดมีดจริงๆ ด้วย…” พยาบาลถามด้วยอาการตัวสั่น
“พูดมากอยู่ได้ ช่วยคนก่อน!” หมอลั่วต่อว่า ก่อนเตรียมจะเข็นเตียง
ตอนนี้เองเหมียวหลงพลันลืมตาขึ้น กระโดดขึ้นมา ล้วงเข้าไปในกางเกงก่อนร้องไห้โฮ “มีดจริงๆ ด้วย!”
“ผมไม่ได้หลอกคุณใช่ไหมล่ะ” หมอลั่วตกใจสะดุ้ง เอ่ยด้วยความขมขื่น
เหมียวหลงมองเตียงข้างๆ “ต้าขุย
