ดดลงจากเตียง หมอลั่วจะปราม แต่เหมียวหลวงกวัดแกว่งมีด “ถ้าไม่อยากตายถอยไปไกลๆ!”
หมอลั่วกับพยาบาลรีบถอยไป มองเหมียวหลงพาพวกต้าขุยวิ่งไป
“หมอลั่วจะทำยังไงดีคะ?” พยาบาลถาม
“แจ้งตำรวจ คนพวกนี้ยังไม่จ่ายเงินเลย!” หมอลั่วตอบ
…………
ถึงห้าคนจะคลอดแล้ว แต่ท้องก็ยังใหญ่อยู่และไม่มีทีท่าว่าจะเล็กลง วิ่งท้องนูนไปตลอดทาง เป็นที่สนใจแก่คนผ่านไปมา
“มองอะไรวะ? ไม่เคยเห็นคนพุงเบียร์เหรอ?” ตอนนี้เองคนหัวทองคนหนึ่งตะโกนใส่คนสัญจรที่อยากรู้อยากเห็น
อีกฝ่ายดันแว่นตาขึ้นแล้วรีบเดินไป แต่กลับพึมพำในปากว่า “พุงเบียร์บ้าอะไรใหญ่เหมือนกับคนท้อง…”
พวกเขาได้ยินแบบนั้นพลันหน้าทะมึน รีบเดินไป ทว่าถูกขวางไว้ตรงหน้าประตูใหญ่
“หูจื่อแกจะทำอะไร? จะมาทำอะไรฉันอีก?” เหมียวหลงกล่าวไปแล้วก็ต้องสำนึกเสียใจ! ถ้าเป็นก่อนหน้าพูดแบบนี้คงไม่อะไร แต่ตอนนี้พวกเขาตั้งครรภ์ ใช้คำว่าทำอะไรฉันมันดูแปลกๆ! รูก้นขมิบแน่น!
หูจื่อมองพวกเขาด้วยความแปลกใจ “พวกแกเป็นอะไรกัน? ท้องกันหมดเลยเหรอ?” หูจื่อพูดล้อเล่นไปอย่างนั้น
แต่กลับเห็นว่าหน้าตาพวกเหมียวหลงมืดทะมึนลง
เหมียวหลงเอ่ย “หูจื่อ วันนี้ไม่มีเวลามาเล่นกับแกหรอกนะ พวกเรามีธุระต้องไปก่อน จะไปมีเรื่อง นัดเวลาให้พวกเราไปคอยดูแลแล้ว” ว่าจบเหมียวหลงก็พาคนกลุ่มนี้จากไปอย่างเร็วไว
หูจื่อขมวดคิ้วมองไปยังคนผอมสูง “เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”
คนผอมสูงส่ายหน้า ตอนนี้เองพยาบาลคนหนึ่งวิ่งออกมา “พวกคุณรอเ
