มีประโยชน์กับสัตว์พวกนี้ไหม เขาไม่รู้จริงๆ
‘สวนสัตว์จัดงานใหญ่รึไงเนี่ย? ทุกคนล่ะ คงไม่ถูกยัดอยู่ในตู้เย็นหรอกนะ?’ ฟางเจิ้งคิดไปเรื่อยเปื่อย ทว่ามือกลับรวดเร็ว กระโดดข้ามกำแพงไปแล้ววิ่งอย่างว่องไว
ฟางเจิ้งลงเขาไปราวกับดาวตก เนื่องจากเช้ามากเลยยังไม่มีเรือ ช่วยไม่ได้ ครั้งนี้ไม่ต้องใช้แม้แต่ต้นกกแล้ว แต่เหยียบเดินข้ามแม่น้ำไปเลย จากนั้นวิ่งสับเท้ากลับบ้าน ช่วยไม่ได้ ยังไม่มีรถโดยสารเลยนี่ ที่สำคัญที่สุดคือไม่มีเงินแล้วจริงๆ
เมื่อฟางเจิ้งเดินทางไปได้สิบนาที ลิงบางตัวบนยอดหลังคาพลันตื่นจากภวังค์ ก้มหน้ามองแวบหนึ่ง หลวงจีนที่พกข้าวปั้นบรรยายธรรมหายไปแล้ว จึงร้อนใจกันโดยพลัน เกาก้นวิ่งออกไป พอวิ่งลงเขาก็เห็นภาพฟางเจิ้งเดินข้ามแม่น้ำพอดี ลูกตาลิงแทบจะถลนออกมา มันกระโดดขึ้นไปบนแม่น้ำอย่างไม่อยากเชื่อ คิดจะเดินสักก้าวสองก้าว แต่ว่า…
จ๋อม!
เจี๊ยกๆๆ…เจ้าลิงหนาวจนกระโดดขึ้นมาจากผิวน้ำ กระโดดไปๆ มาๆ บนฝั่ง โบกไม้โบกมือไปทางแผ่นหลังฟางเจิ้งไม่หยุด ไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่…
หลังจากเจ้าลิงลงเขาไป นักบวชในวัดค่อยๆ ตื่นจากภวังค์
“สิ่งที่เราเข้าใจก่อนหน้านี้มันไม่ถูกต้อง!” คนคนหนึ่งทอดถอนใจ ในการบรรยายธรรมเมื่อครู่นี้เขาตระหนักถึงสิ่งที่ไม่เข้าใจมากมาย
“ใช่ ไม่ถูกต้อง พวกเราพลาดแล้ว”
“เจ้าอาวาสฟางเจิ้งสมกับเป็นเจ้าอาวาสจริงๆ บรรยายธรรมระดับนี้ได้ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!”
“หืม ตรงหน้าฉันอะไรเนี่ย ดอก
