ชั่วโมงจากนั้นจะหายไป ความสามารถนี้จะหายไปด้วย แต่ก็ช่วยนายพ้นเคราะห์ครั้งนี้ไปได้สบายๆ” ระบบกล่าว
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นพลันดีใจใหญ่ แม้บัตรนี่จะล้ำค่า แต่จะมีค่ากว่าหน้าแตกเหรอ? อีกอย่างยังต้องสร้างชื่อเสียงและหน้าตาด้วย!
มีบัตรนี้อยู่ ฟางเจิ้งก็นับว่ามีความมั่นใจแล้ว เขาประนมสองมือแสดงความเคารพทุกคน “อมิตาพุทธ ในเมื่อทุกท่านอยากให้อาตมาแสดงฝีมืออันต่ำต้อย อาตมาจะบรรยายสักเล็กน้อยแล้วกัน”
ทุกคนได้ยินแล้วดีใจใหญ่กันทันควัน พากันนั่งอย่างว่าง่ายเหมือนกับเด็กอนุบาลเข้าเรียน สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง มองจนฟางเจิ้งเขินอาย ท่าทีแบบนี้ดีกว่าตอนที่เขาฟังธรรมเยอะมาก!
อี้หังเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจโล่งอก เดิมทีคิดว่าจะบีบฟางเจิ้งอีกหน่อย ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว จึงกลับมานั่งข้างหงจิน
หงจินพูดเบาๆ “อี้หัง เอ็งจงใจใช่ไหม?”
อี้หังตอบ “ครับ ต้นกกข้ามฟากจับต้องไม่ได้ ใช้มายากลก็ทำได้ ผมเคยคุยกับเขามาบ้างแล้ว ไม่เหมือนพระอาจารย์ ลองหยั่งเชิงเขาก่อน ถ้ามีธรรมะจริงๆ ผมจะรับผิดและขอขมาเขาเอง ถ้าเป็นคนลวงโลกก็ได้เปิดโปงไปด้วยเลย” ขณะเดียวกันยังพูดเสริมในใจ ‘ถือว่าแก้แค้นที่เขาทำตัวเด่นว่าฉันด้วย’
อี้หังลืมไปหมดแล้วว่าที่ฟางเจิ้งเด่นกว่าเขา นั่นเพราะเขาบีบคั้นกดดันฟางเจิ้งต่างหาก…
ฟางเจิ้งนั่งขัดสมาธิเรียบร้อย ตาดูจมูก จมูกดูใจ มีท่าทีเคร่งขรึมทรงภูมิ
ทุกคนเห็นแบบนั้นก็กลั้นใจรวมสมาธิ รอฟังพระธรรม
มีเพียงอี้หังท
