ลาบางๆ ดวงตาขุ่นมัวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าดวงตาไม่ค่อยดี อย่างน้อยฟางเจิ้งที่หัวโล้น สวมจีวรอยู่ไกลๆ เธอก็ยังเห็นไม่ชัด
“นี่ไต้ซือที่จะไปร่วมพิธีสวดมนต์ที่วัดเมฆาขาวที่หนูเจอระหว่างทาง หนูเชิญให้เขามาพักที่บ้านเราด้วย แม่ แม่เชื่อพุทธศาสนาที่สุดเลยไม่ใช่เหรอ หนูเชิญไต้ซือท่านนี้มาให้แม่ด้วย ไหนจะพูดขอบคุณหนูยังไงนะ? เอาล่ะๆ ไม่พูดแล้ว รีบกลับบ้านกัน หนูหิวจะแย่ แม่ แม่ทำอะไรอร่อยๆ ไว้รึเปล่า?” จูหลินพูดและเริ่มวิ่งกลับบ้านไป
ฟางเจิ้งเดินเข้ามาแสดงความเคารพ “อมิตาพุทธ อาตมาฟางเจิ้ง สวัสดีอุบาสิกา”
………………
