ลวงตาหนึ่งนิ้วไม่เคยไปมาก่อนเลยนี่ ครั้งนี้พวกเราได้รับเชิญแล้ว ท่านน่าจะดีใจใช่ไหม? เหอะๆ…”
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อยก่อนเก็บบัตรเชิญไป พิธีสวดมนต์เพื่อเป็นสิริมงคลต้อนรับฤดูใบไม้ผลิจะจัดเดือนหน้า ยังเหลือเวลาอีกครึ่งเดือน เขาเองก็ไม่รีบ
ช่วงเวลาต่อมาฟางเจิ้งทำความสะอาดอุโบสถทุกวัน สวดมนต์ เขียนอักษร เล่นกับหมา หยอกกระรอก ใช้ชีวิตสบายๆ…
แต่มีคนกลับไม่เป็นสุข
“อะไรนะ? วัดเมฆาขาวเชิญวัดเอกดรรชนีเข้าร่วมพิธีสวดมนต์เพื่อเป็นสิริมงคลต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ?” อู้หมิงมองหลวงจีนตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
“ศิษย์พี่ ผมก็เพิ่งได้ข่าวมา ยืนยันแล้วว่าเชิญจริงๆ ผมรู้ว่าท่านไม่ถูกกับวัดเอกดรรชนีเลยเอามาบอกเป็นคนแรกเลย” หงเสียงกล่าว
“หงเสียง ท่านทำดี จากนี้ท่านจะได้รับผลประโยชน์ เรื่องนี้จบที่อาตมานี่แหละ อย่าพูดกับใครรู้ไหม? โดยเฉพาะศิษย์พี่อู้ซิน เขาเป็นคนซื่อสัตย์เกินไป ทั้งยังมีอคติกับอาตมาตลอด เดี๋ยวจะเกิดปัญหาเอา” อู้หมิงกำชับ
“วางใจเถอะศิษย์พี่ ผมอยู่ข้างท่าน ศิษย์พี่อู้ซินหัวแข็งเกินไป” หงเสียงตบหน้าอกรับปาก
อู้หมิงพยักหน้า ก่อนตรึกตรองว่าจะจัดการปัญหาของฟางเจิ้งยังไง เสียหน้าเพราะฟางเจิ้งมาสองครั้งติดกันแล้ว โดยเฉพาะครั้งสุดท้าย ถูกฟางเจิ้งว่าต่อหน้าคนมากมาย ไม่มีเกียรติหลงเหลือแล้ว ยังไงก็ต้องชำระแค้นนี้ให้ได้!
ตอนนี้เองหงเสียงพูดเสียงเบา “ศิษย์พี่อู้หมิง ความจริงแล้วจะจัดการฟางเจิ้งนั่นไม่ยากเลย”
“อ
