ดังนั้นแล้วดอกไม้ไฟจึงจุดหลายทิศทาง หมาป่าเดียวดายวิ่งไปทันที นั่งมองตรงจุดที่ดีที่สุด เจ้ากระรอกนอนหมอบอยู่บนหลังมันตลอด ดึงขนไว้นั่งเป็นรถ…เจ้าสองตัวนี้เล่นกันอย่างสนุกสนาน
แต่ฟางเจิ้งไม่แปลกตากับดอกไม้ไฟ แต่ชอบการจุดไฟบนท้องถนนมากกว่า…
เขายืนอยู่บนยอดเขามองไปลง เห็นมีคนเข็นรถเข็นที่มีแสงสว่างออกมา
ฟางเจิ้งพลันหัวเราะ กระโดดโลดเต้น “อาตมาจะลงเขา พวกนายจะไปไหม?”
หมาป่าเดียวดายกับกระรอกมองดอกไม้ไฟอยู่ไกลๆ ทว่าจุดสองครั้งแล้วก็ไม่มีอีก! เลยพากันวิ่งมาสื่อว่าจะไปด้วย
ฟางเจิ้งพาเจ้าสองตัวนี้ลงเขาไป
การจุดไฟบนถนนเป็นประเพณีประจำปีอย่างหนึ่งของหมู่บ้านเอกดรรชนี ปีก่อนๆ แต่ละครอบครัวเตรียมของจำพวกลูกสำลีและข้าวเปลือกรวมกันเป็นก้อนแล้วราดน้ำมัน พอออกจากบ้านก็จะจุดไฟแล้วโยนไปบนถนน
ช่วงแรกๆ ทุกคนใช้น้ำมันถั่ว อีกทั้งยังล้อมรอบบ้านตัวเองเพื่อขอพรให้ปีใหม่มีชีวิตที่สว่างสดใส แต่ว่าราคาของการทำแบบนี้มีโอกาสไฟไหม้ค่อนข้างสูง
ประกอบกับวัยรุ่นเข้าเมืองกัน ของที่เป็นประเพณีมากมายเริ่มถูกเปลี่ยน ดังนั้นในหมู่บ้านจึงหยุดจุดไฟบนถนน ทุกปีจะเลือกครอบครัวหนึ่ง ให้เงินที่มากพอ จากนั้นให้ครอบครัวนี้จุดไฟบนถนนโดยเฉพาะ
การจุดไฟบนถนนครั้งนี้ต่างไปเล็กน้อย ตอนนี้ข้าวโพดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีเยอะมาก ทุกครอบครัวมีเปลือกข้าวโพดจำนวนมาก หลังเอาเปลือกมาตากให้แห้งแล้ว ราดน้ำมันจะจุดไฟได้นานกว่า
ฟางเจิ้งลงเขามา
