กตรองว่าจะหาเวลาลงในอินเทอร์เน็ต แชร์สัตว์เลี้ยงตัวเองบ้าง
“เฮ้อ เกือบลืมเลย สิบห้าค่ำเดือนหนึ่งแล้ว” ฟางเจิ้งมองดอกไม้ไฟพลางปลงอนิจจัง
หมู่บ้านเอกดรรชนีจะจุดประทัดตอนปีใหม่ วันสิบห้าค่ำเดือนหนึ่งจะจุดดอกไม้ไฟ นี่คือประเพณี เทียบกับปีใหม่แล้ว วันสิบห้าค่ำเดือนหนึ่งต่างหากเป็นช่วงที่หมู่บ้านเอกดรรชนีคึกคักที่สุด แขวนโคมไฟ จุดดอกไม้ไฟ ทว่าที่สนุกที่สุดก็ยังเป็นการจุดไฟบนท้องถนน!
พอนึกถึงการจุดไฟบนถนน ฟางเจิ้งพลันวิ่งมาข้างหน้าผา ก้มหน้ามองลงไป…
จุดดอกไม้ไฟเสร็จแล้ว หมู่บ้านเอกดรรชนีไม่ถือว่าร่ำรวย คนที่จุดดอกไม้ไฟชนิดนี้ได้มีไม่มาก และดอกไม้ไฟที่พุ่งถึงยอดเขาน้อยยิ่งกว่า ฟางเจิ้งคำนวณคุณภาพแล้ว จะต้องเป็นบ้านคนมีเงินจุดแน่ๆ
ส่วนถ้าอยากดูดอกไม้ไฟมากกว่านี้ก็ได้แต่มองไกลๆ ทุกหมู่บ้านจะจุดดอกไม้ไฟในเวลาที่ไม่แน่นอน…
หมาป่าเดียวดายกับกระรอกดูจนติดแล้ว แต่ดอกไม้ไฟก็ไม่ได้จุดแค่ด้านเดียว ในมุมสองร้อยกว่าองศาด้านหน้าภูเขาเอกดรรชนีล้วนมีหมู่บ้าน มีแค่ข้างหลังที่เป็นเทือกเขาฉางไป๋จริงๆ เป็นป่าใหญ่เก่าแก่ ตรงนั้นไม่มีคน
………………
