่านาทีก็ยังไร้การเคลื่อนไหว ฟางเจิ้งร้อนใจจึงถาม “ระบบ ทำไมนายไม่เริ่มล่ะ?”
“เริ่มอะไร?” ระบบถามกลับ
“เริ่มสร้างวัดใหม่ไง!” ฟางเจิ้งร้องโวย
“สร้างใหม่เสร็จแล้ว ยังจะสร้างอะไรอีก?” ระบบตอบอย่างมีเหตุผล
‘เอือก!’ ฟางเจิ้งแทบจะกระอักเลือด ต่อว่าด้วยความโมโห “เสร็จแล้วเหรอ? ก่อสร้างบ้านนายชุ่ยเกินไปรึเปล่า? คิดว่าฉันโง่รึไง? ฉันน่ะกวาดวัดทุกวัน วัดเป็นแบบไหนคิดว่าฉันไม่รู้? วัดไม่เห็นเปลี่ยนไปเลย!”
“ถ้าอย่างนั้นนายอยากเปลี่ยนยังไง? นี่แค่สร้างใหม่ นายคิดว่าจะขยายวัดทันทีเลยรึไง? ตอนแรกการสร้างใหม่คือการช่วยนายซ่อมแซม ครั้งนี้เพียงแค่ประดับตกแต่ง เปลี่ยนของบางอย่างเท่านั้น อีกอย่างพระพุทธรูปองค์ใหม่มาถึงแล้ว อยู่กลางอุโบสถ นอกจากนี้ระบบช่วยนายขยายวัดไม่ได้ ถ้าจู่ๆ มีห้องเพิ่มมาเลยจะสร้างปัญหาไม่รู้จบสิ้นให้นาย ดังนั้นให้ดีที่สุดคือนายคิดวิธีขยายวัดเอาเอง” ระบบกล่าวเนิบๆ
ฟางเจิ้ง “#￥@…”
ฟางเจิ้งอยากด่าแม่จริงๆ แต่ระบบก็พูดถูก ถ้าระบบให้อุโบสถอะไรพวกนี้ เขามีร้อยปากก็อธิบายไม่ได้ จะบอกว่าสวรรค์แสดงอภินิหาร? เดาว่าต่อให้ประเทศไม่สนใจ ก็จะมีปัญหามาไม่ขาดสาย
คิดได้ดังนั้นฟางเจิ้งก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก เขาเงยหน้าขึ้น ในที่สุดก็พบจุดที่ต่างออกไป! คำว่าศาลเจ้าเอกดรรชนีเปลี่ยนเป็นวัดเอกดรรชนี! อีกทั้งสามคำใหญ่นี้ยังน่าเกรงขามกว่าเมื่อก่อน มีพลังยิ่งใหญ่กว่าเดิม มองปราดเดียวราวกับมีมังกรนอนขดอยู่ข้
