หน้า
ฟางเจิ้งส่ายหน้า เดินเข้าไปในวัด มาอยู่หน้าประตูอุโบสถ
บนอุโบสถมีป้ายเพิ่มมาเหมือนกัน เขียนด้วยอักษรใหญ่สีทองราวกับมังกรเทพหลายตัว นั่นคืออักษรพุทธองค์มังกร…อุโบสถหมื่นพุทธ!
‘อุโบสถหมื่นพุทธ? ชื่อบ้าอำนาจจังเลยนะ แต่อุโบสถเล็กแบบนี้บูชาพระโพธิสัตว์องค์เดียวก็แน่นแล้ว หมื่นพุทธไหวเหรอ? จึ๊ๆ พระโพธิสัตว์คงต้องถูกเบียดให้อยู่ในท้องแล้วล่ะ’ ฟางเจิ้งเกิดความคิดชั่วช้าขึ้น
เขาเดินเข้าไปในอุโบสถพลันอึ้งไป! จากนั้นร้องด้วยความตกใจ!
“ระบบ! นายออกมาเดี๋ยวนี้เลย! พระพุทธรูปของวัดฉันล่ะ? พระพุทธรูปล่ะๆ? นายกินไปแล้วใช่ไหม?!” ฟางเจิ้งร้องโวย
“จะโวยวายอะไรนักหนา อุโบสถเล็กเกินไป เลยยกเลิกพระพุทธรูปไปแล้ว แต่แขวนป้ายหมื่นพุทธให้นายแทน” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งมองซ้ายแลขวา มองบนมองล่าง สุดท้ายมองไปบนผ้าผืนใหญ่สีทองที่แขวนบนผนังข้างหลังโต๊ะหมู่บูชา! บนผ้า ด้านข้างมีภาพเหมือนสามคนเพิ่มมา ตรงกลางเป็นคนสวมชุดคลุมขาว ใบหน้ามีเมตตามาก ในอ้อมกอดอุ้มเด็กน้อยคนหนึ่ง นี่คือพระโพธิสัตว์กวนอิมปางประทานบุตร! ข้างพระแม่กวนอิมเป็นชายหญิงยืนอยู่ อากัปกิริยาสมจริงดั่งมีชีวิต ผิวหนังสีขาวอมแดง สง่างาม ผู้หญิงก็สวยและท่วงท่าสง่า นั่นคือกุมารทองกุมารีหยก
แต่ข้างๆ พระโพธิสัตว์กวนอิมปางประทานบุตรยังมีอีกภาพหนึ่ง! คนนี้มีพันมือพันเนตร ทั่วร่างเปล่งแสงสว่างไม่มีสิ้นสุด ใบหน้ายังคงเมตตาราวกับจะปกป้องพันหมื่นชีวิต! ฟางเจิ้งมอ