ตอนที่ 209 เพิ่มพูนอย่างน่าหวาดกลัว วิหคทมิฬสำแดงเดช“โลกใบนี้ช่างกว้างใหญ่จริงแท้ น่าเสียดายมิได้ชื่นชมสง่าราศีของวิหคทมิฬ”
เจียงฉางเชิงถอนหายใจ เจียงเชอที่นั่งฟังอยู่พยักหน้า เขาเองก็ปรารถนาเช่นกัน ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลกลใดพวกเยี่ยสวินตี๋จึงนึกถึงวันที่เจียงฉางเชิงออกไปข้างนอกอย่างกะทันหัน แม้แต่จีอู๋จวินก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องมีสายสนกลในอะไรซ่อนอยู่ ทว่าอยู่ต่อหน้าเจียงเชอ พวกเขาไม่กล้าพูดออกมา ในเมื่อมรรคาจารย์ไม่อยากยอมรับ พวกเขาจะขัดอีกฝ่ายได้อย่างไร
เจียงเชอสนทนาอยู่นานนักกว่าจะจากไป หลังจากเขาเดินออกไป คนอื่นๆ ก็หันมามองเจียงฉางเชิงอย่างอดใจไม่ไหว เจียงฉางเชิงสั่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“พวกเจ้าไม่รู้อะไรทั้งสิ้น เข้าใจหรือไม่”
ทุกคนรีบพยักหน้า แววตาที่จีอู๋จวินมองเจียงฉางเชิงเปลี่ยนไปแล้ว มันเต็มไปด้วยความยำเกรง ต้นสิ้นภพหนก่อนก็เป็นเช่นนี้ มรรคาจารย์ขจัดภัยให้เผ่ามนุษย์ที่อยู่ไกลๆ แต่กลับไม่ยอมรับความดีความชอบ เมื่อรวมกับที่เขามักจะฝึกวิชาอยู่บนภูเขานานๆ ภาพลักษณ์ของเขาในใจจีอู๋จวินก็ยิ่งใหญ่ขึ้นอีก
นางเพิ่งจะเคยรู้สึกนับถือบุรุษคนอื่นนอกจากบิดาของนางเป็นหนแรก นางนึกถึงคำทำนายของเกาะจักรพรรดิยุทธ์ “จักรพรรดิยุทธ์จะถือกำเนิดบนมหาสมุทร…” ก่อนหน้านี้นางเหยียดหยันไม่สนใจมัน นางคิดว่าศาสตร์แห่งยุทธ์บนมหาสมุทรไม่เห็นก้าวหน้าตรงไหน จะไปถือกำเนิดจักรพรรดิยุทธ์ได้อย่างไรกัน ต่อให้ถือกำเ
