งนอนหลับปุ๋ย พร้อมกับมีเฮยเทียนนอนหมอบอยู่บนหน้าอก ส่วนหวงเทียนสนทนากับพวกเขาอย่างสนุกสนาน ปีศาจแมวสองตัวนี้นิสัยแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด หวงเทียนเป็นพี่ใหญ่ เฮยเทียนเป็นน้องชายจอมเกียจคร้าน ไร้ความคิดของตัวเองและเอาแต่เชื่อฟังคำพูดของมัน
ปีซุ่นเทียนที่หกสิบเอ็ด สารทฤดูมาเยือน ในที่สุดเรื่องเล่าเกี่ยวกับวิหคทมิฬก็เล่าลือมาถึงต้าจิ่ง ทำให้แต่ละรัฐพูดถึงกันอย่างครึกครื้น เทวรูปของวิหคทมิฬทยอยถูกตั้งในที่ต่างๆ สิ่งนี้ทำให้เจียงฉางเชิงริษยายิ่งนัก เขาพบว่าตัวตนของมรรคาจารย์ดึงดูดผู้ศรัทธาสู่ตัวตนของวิหคทมิฬไม่ได้ บางทีนี่อาจเป็นสันดานของมนุษย์ มนุษย์ยากจะศรัทธาในสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกัน พวกเขาไม่เชื่อว่ามีมนุษย์ผู้มีพลังเซียน แต่ดันเชื่อว่ามีเทพเซียนอยู่
เวลานี้เจียงฉางเชิงกำลังมองแต้มเซ่นไหว้ของตนเองด้วยหัวใจที่บรรยายความรู้สึกไม่ถูก
[แต้มเซ่นไหว้ปัจจุบัน 132,039,872 แต้ม]
แต้มเซ่นไหว้ทะลุร้อยล้านแล้ว! ฐานะวิหคทมิฬทำให้แต้มเซ่นไหว้ของเขาเพิ่มทบทวีเป็นเท่าตัวภายในหนึ่งปี มารดามันเถอะ นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ย้ายภูเขา เรียกลมเรียกฝน ปลุกชีพคนตาย ผ่านด่านเคราะห์อสนีบาตอะไรทั้งหลายแหล่ ล้วนได้แต้มเซ่นไหว้สู่วิหคทมิฬช่วยโลกไม่ได้ แล้วนี่เพิ่งจะหนึ่งปีเท่านั้น เมื่อเรื่องราวอภินิหารนี้แพร่กระจายออกไป ความเร็วที่แต้มเซ่นไหว้เพิ่มขึ้นมีแตจะเร็วขึ้นไปอีก เจียงฉางเชิงขบคิดจนเข้าใจอย่าง
