ฟางเจิ้งกล่าว “ในนี้มีเงินอยู่สามล้าน โยมเอาไปสิ จำเอาไว้นะ โยมเอาไปหนึ่งล้าน อาตมาเอาอายุขัยโยมเท่าๆ กัน รวมถึงสุขภาพและสติปัญญาด้วย”
หม่าขุยไม่คาดคิดจริงๆ ว่าหลวงจีนตรงหน้าจะมีเงินขนาดนี้ จะเอาเงินออกมาจริงๆ! จึงยิ้มโดยพลัน คิดในใจว่า ‘เจอกับคนโง่จริงๆ! เงินเป็นรูปธรรม แต่สุขภาพ อายุขัย สติปัญญาเป็นรูปธรรมเหรอ? ฉันเอาเงินไปได้ แต่หลวงจีนนี่จะเอาของนามธรรมแบบนั้นไปได้ยังไง?’
ดังนั้นหม่าขุยจึงหยิบเงินไปปึกหนึ่งอย่างไม่เกรงใจ พอตรวจดูแล้วก็เป็นเงินสกุลหยวนใหม่ทั้งหมด เป็นของจริงแน่นอน! ความรู้สึกสัมผัสดีจริงๆ! เขาถือเงินหมื่นปึกหนึ่งอย่างมีความสุข
แต่หยิบไปหยิบมาหม่าขุยกลับพบสิ่งที่น่าตื่นกลัว มือเขามีรอยเหี่ยวย่นเพิ่มมาจำนวนมาก! ผิวหนังที่เดิมทีเต่งตึงเปลี่ยนเป็นหย่อนยาน!
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” หม่าขุยรีบตรวจดูสองมือตัวเอง ก็รู้ว่าตนแก่ชรา!
หม่าขุยร้องลั่นราวกับเห็นผี “ไต้ซือ นะ…นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ?”
ฟางเจิ้งสวดไปบทหนึ่ง “โยม อาตมาบอกแล้วไงว่าจะใช้เงินหนึ่งล้านซื้ออายุขัยโยม หนึ่งล้านซื้อสุขภาพโยม แล้วก็หนึ่งล้านซื้อสติปัญญาโยม นี่คือล้านแรกสำหรับซื้ออายุขัยโยม! โยมเพิ่งเอาเงินไปสามแสน หนึ่งหมื่นเท่ากับหนึ่งปี ตอนนี้โยมอายุหกสิบสองแล้ว ยังจะเอาอีกไหม?”
“ผมไม่เชื่อ! บนโลกนี้ใครจะเอาอายุขัยคนอื่นไปได้? ท่านหลอกผม!” หม่าขุยแทบจะบ้าแล้ว เหตุการณ์ตอนนี้น่าตกใจ! น่าเหลือเชื่อราวกับฝันร
