ก ฟางเจิ้งกำลังนอนหลับปุ๋ย พลันได้ยินเสียงเห่าของหมาป่าเดียวดายจึงรีบลุกขึ้นตะโกน “จับได้แล้วเหรอ?”
ฟางเจิ้งวิ่งไปจนถึงห้องครัวก็ต้องตะลึงค้าง!
เห็นหมาป่าเดียวดายขวางอยู่ที่ประตู เงยหน้ามองกันสาดด้วยหน้าโมโหและจนปัญญา
ฟางเจิ้งมองกันสาด เห็นบนกันสาดมีกระรอกหางใหญ่ตัวหนึ่งเคี้ยวแก้มตุ่ยๆ นั่งยองอยู่บนคานห้อง กำลังก้มหน้าสบตากับหมาป่าเดียวดาย! อย่ามองว่ามันตัวเล็ก เพราะมันไม่แสดงความอ่อนแอแม้แต่น้อย แถมยังวาดกงเล็บเล็กๆ ให้หมาป่าเดียวดายพลางร้องเสียงจี๊ดๆ “เห่าอะไรอยู่ได้? นี่ของฉัน! ข้าวที่ฉันได้มาด้วยความสามารถ ทำไมต้องให้นายล่ะ? เก่งจริงก็ขึ้นมาสิ! ขึ้นมาแล้วจะให้!”
หมาป่าเดียวดายเห่าเสียงดัง “ไอ้ชั่ว ขโมยของฉัน ลงมาสิ คอยดูว่าฉันจะกินแกไหม!”
เจ้าสองตัวนี้โต้ตอบกัน แต่ว่าภาษาต่างกันทั้งหมด ฟางเจิ้งเข้าใจแล้ว เจ้าสองตัวนี้ไม่ใช่สัตว์ชนิดเดียวกันเลยไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายพูดอะไร แค่เห่าไปมั่วๆ เท่านั้น
……………
