ส่วนเรื่องหมาป่าไหว้พระ ทางหน่วยงานราชการไม่เอ่ยถึง ฟางเจิ้งเห็นแบบนั้นก็โล่งอก คุกเข่าไหว้พระครั้งหนึ่ง หมาป่าเดียวดายได้กินข้าวเพิ่มหนึ่งเท่า เขาแทบจะเลี้ยงไม่ไหวแล้ว! ถ้าหน่วยงานราชการรายงาน แน่นอนว่าต้องมีคนขึ้นเขามาดู ถึงตอนนั้นหมาป่านี่จะมีเรื่องให้ทำทุกวัน เขาต้องอดอยากแน่นอน
“วัดไม่ได้เลี้ยงไว้เหรอ?”
“แต่ในข่าวบอกว่าวัดเลี้ยงนี่ แถมยังเคยกัดคนตายด้วย?”
ในโลกโซเชียลเกิดความฉงนสงสัยขึ้น
ตอนนี้เอง ในที่สุดต้นฉบับของไชฟางก็ถูกปล่อยออกมา รายงานของไชฟางมีจรรยาบรรณมาก ไม่มีการบรรยายเพิ่มเติมหรือใส่ความรู้สึกลงไป แค่เขียนบรรยายสถานการณ์ในวันนั้นง่ายๆ
หลังจากทุกคนอ่านก็ไม่เข้าใจ ทำไมหมาป่าถึงอยู่ในวัดได้? ส่วนเรื่องการประลองพู่กันจีนกลับไม่มีใครสนใจเลย
ต่อจากนั้นบทความของจิ่งเหยียนก็ตีพิมพ์ด้วยเช่นกัน
แต่สองวันนี้จิ่งเหยียนไม่ได้ว่างเลย เธอเดินทางไปหมู่บ้านเอกดรรชนีเพื่อศึกษาโดยเฉพาะ และแฉข้อมูลที่เฉินจิ้งใส่ร้ายพวกนั้น! มีบันทึกภาพ มีคำให้การของชาวบ้าน และสิ่งที่เธอเห็นมากับตาตัวเองด้วย…
หลังออกข่าวไป บนโลกโซเชียลก็มีกระแสด่าทอ!
“สำนักพิมพ์หน้าต่างนี่รายงานอะไรของมันวะ! ทำให้พวกเราคล้อยตามไปด้วยเลย!”
“บ้าเอ๊ย บอกว่าหมาป่าเคยกัดคน แต่ในหมู่บ้านข้างๆ หมาป่าที่กัดคนตายถูกยิงตายไปนานแล้ว! แถมนี่มันเรื่องเมื่อสิบปีก่อนอีกต่างหาก!”
“หลายปีมานี้ไม่เห็นหมาป่าเลย จะเจอสัตว์ป่าไม่ง่ายหรอกนะ
