ปล่า ภารกิจกลับใจล่ะ?” ฟางเจิ้งถาม
“ติ๊ง! ไม่ได้รางวัล คือไม่ได้สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ การจะเปลี่ยนคนคนหนึ่งไม่ได้ง่ายอย่างที่นายคิด ไม่อย่างนั้นบุญกุศลคงไม่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งหัวเราะแห้งๆ เป็นอย่างนี้จริงๆ! เขามองเรื่องก่อนหน้านี้ว่าง่ายเกินไป…
แต่ไม่มีก็ไม่มี เขาชอบเสียวหมี่ลี่ นางฟ้าน้อยน่ารักแบบนี้ ถ้าตายไปคงน่าเสียดาย!
ดังนั้นฟางเจิ้งจึงรู้สึกดี ลงเขาไปตักน้ำ กินข้าว อ่านพุทธคัมภีร์ วันเวลาก็ผ่านไปอย่างอิสระเสรี
ตรงตีนเขา หานเซี่ยวกั๋วพาตำรวจมาหาเงินที่ปล้นมา จากนั้นถูกคุมตัวไว้รอพิพากษา แต่เขารู้สึกไม่ดี กระทั่งอึดอัดเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าอาการป่วยของลูกสาวหายดีหรือไม่ ถึงตอนอยู่บนเขาจะมีความหวังมาก แต่เขารู้ว่ายิ่งคาดหวังมากเท่าไรก็ยิ่งผิดหวังมากเท่านั้น ถ้าเรื่องนี้ยังไม่มีผลสรุปสุดท้ายเขาคงไม่สบายใจไปตลอด
ดีที่อธิบดีจากรับรองว่าจะให้หลู่ซวงซวงมาเยี่ยม
หลู่ซวงซวงก็คิดอย่างนั้น เธอพาหมี่ลี่กลับโรงพยาบาลไปทำการตรวจร่างกาย แม้แต่เธอยังรู้สึกว่าการตรวจร่างกายครั้งนี้พิลึกอยู่เล็กน้อย…
ทุกอย่างเหมือนจะไม่เกี่ยวกับฟางเจิ้ง
ส่วนฟางเจิ้งที่กำลังอ่านพุทธคัมภีร์ในอินเทอร์เน็ตพบปัญหาเข้า
“ระบบ พุทธศาสนาห้าม โลภ โกรธ งมงาย หยิ่งยโส สงสัย รวมกันเป็นความทุกข์ใจห้าอย่าง โลภ หมายถึงทุกชีวิตต่อสิ่งสกปรกทั้งห้าเช่นสี เสียง กลิ่น รสชาติและสัมผัส หรือจะเป็นความมั่งมี สี ชื่อเสียง
