ิ้งไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้ แม้หานเซี่ยวกั๋วจะเป็นแกะต่อหน้าเขา แต่ต่อหน้าคนอื่นกลับเป็นหมาป่าที่ดุร้ายที่สุด ควบคุมตัวเองไม่ได้บ่อยครั้งมาก แถมยังฆ่าคนอีก จะช่วยเขาลงเขาย่อมไม่ใช่เรื่องดี แต่ส่งเสริมความผิดต่างหาก!
หานเซี่ยวกั๋วร้องไห้อยู่พักหนึ่งแล้วกัดฟัน ยืนขึ้น “ไต้ซือ ยังมีวิธีสุดท้าย แต่ว่าผมต้องให้ท่านรับประกันว่าจะช่วยลูกสาวผมได้แน่!”
ฟางเจิ้งประนมมือ พอคาดเดาได้บ้างแล้วจึงถอนหายใจ “อมิตพุทธ อาตมาใช้หัวรับรองให้โยมได้ว่าถ้าลูกสาวโยมมาที่นี่ จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างแข็งแรงแน่นอน แต่พวกเราต้องทำกฏสามข้อ ไม่อย่างนั้นอาตมาจะไม่ช่วยลูกสาวโยม”
…………………………