ฟางเจิ้งตะลึงค้าง เขาไม่เคยบอกเบอร์โทรศัพท์กันใครนี่! อีกฝ่ายรู้ได้ยังไง?
พออ่านที่อยู่ที่ส่งมาก็พบว่าส่งมาจากมหาวิทยาลัยจี๋หลิน! ชื่อผู้ส่งฟางอวิ๋นจิ้ง! ฟางเจิ้งพลันเข้าใจทันทีว่านักศึกษาพวกนั้นส่งมาให้เขา!
‘นักศึกษารวยกันจริงๆ! มิน่าถึงอยากเรียนมหาวิทยาลัยกัน แต่นักศึกษาพวกนี้ก็ดีนะ วันหลังจะสวดมนต์อวยพรให้พวกเขา ขอให้การเรียนพวกเขาดีขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายแข็งแรง’ ขณะเดียวกับที่ฟางเจิ้งคิดอยู่ในใจก็ถามระบบ “ระบบ นี่เป็นของที่คนอื่นให้หา ฉันรับได้ใช่ไหม?”
“ติ๊ง! นี่คือโชควาสนาจากญาติโยม รับได้”
ฟางเจิ้มย่อมไม่เกรงใจ อีกอย่างหูทั่นดูรีบร้อนมาก เขาไม่อยากเสียเวลาแล้วจึงเซ็นรับมา!
หูทั่นเห็นฟางเจิ้งรับสบายๆ จึงฉีกใบเสร็จ เก็บปากกาเตรียมเอ่ยลา แต่ตอนนี้เองภาพตรงหน้าฟางเจิ้งเปลี่ยนไป!
ตรงตีนเขา หูทั่นขับรถสามล้อบนถนนเล็กระหว่างหมู่บ้าน พลันมีคนกระโดดออกมาพูดเสียงดัง “หยุด!”
ต่อมารถไฟฟ้าพลิกคว่ำ!
หูทั่นหัวปักลงไปกลางแถวร่องน้ำ ดีที่เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้วแถวร่องน้ำจึงไม่มีน้ำ แต่สั่งสมใบไม้ร่วงจำนวนมากจึงนุ่มนิ่ม หูทั่นเลยไม่เป็นอะไร ส่วนเจ้าคนที่ร้องตะโกนให้หยุดเห็นท่าไม่ดีจึงวิ่งหนีไป
เดิมทีฟางเจิ้งคิดว่าจะจบแล้ว แต่รถขนส่งถูกถีบเปิดออก คนหนึ่งวิ่งออกมาจากในนั้น มองไม่เห็นว่ามีหน้าตาอย่างไร แต่หัวใหญ่มาก! ในมือถือบางอย่าง
หูทั่นคลานขึ้นมาร้องโวย “ใครน่ะ? ทำไมเลวจังวะ?”
“หุบปาก!” คนหัวใหญ่พู
