ดตอบ
“แกเป็นใคร? ทำไมอยู่ในรถขนส่งของฉัน? ขโมยเหรอ? รีบจับขโมยเร็ว! จับขโมย!” หูทั่นร้องเสียงดัง ข้างในยังมีของส่งด่วนอีกหลายชิ้นที่ต้องส่งตอนบ่าย! หากถูกขโมย เขาก็อย่าได้หวังโบนัสในปีนี้เลย
คิดได้ดังนั้นหูทั่นจึงร้องดังกว่าเดิม
“หุบปาก! ฉันให้แกหุบปาก! อย่าร้อง!” อีกฝ่ายตะโกนด้วยความโกรธ
หูทั่นกลับไม่สน ยังคงร้องอย่างนั้น สรุปมีคนมาจริงๆ อีกฝ่ายวิตกจึงยกมือขึ้น!
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้น หูทั่นหัวระเบิดออก เลือดกระจาย มันสมองทะลัก! ตาสองข้างเหลือกขาว นอนแผ่เป็นตัว大บนพื้น แน่นิ่งไป
อีกฝ่ายเห็นดังนั้นก็ใช้สองขาเตะศพหูทั่นซ่อนเอาไว้แล้วพูดพึมพำ “โทษทีน้องชาย ให้แกหุบปากก็ควรหุบปาก แกตายฉันรอด ฉันก็ต้องให้แกตายอยู่แล้ว” พูดจบคนนั้นก็วิ่งไปอย่างเร็วรี่
เห็นถึงตรงนี้ฟางเจิ้งพลันได้สติกลับมา แต่หูทั่นเดินออกจากวัดลงเขาไปแล้ว
‘ฉันต้องไป ถึงยังไงมันก็มีปืน! นี่มันอะไรกัน?’ ฟางเจิ้งสับสนเล็กน้อย เขาเติบโตที่นี่มาตั้งแต่เล็ก แม้นายพรานเมื่อก่อนจะมีปืนลมยิงนกกับกระบอกล่าหมูป่า แต่ต่อมาประเทศนำเข้าปืนมาจึงถูกริบจนหมด ดูจากขนาดปืนของเจ้านั่นแล้วไม่ใช่ปืนลมยิงนก แต่เป็นปืนจริง!
เรื่องใหญ่แล้ว! หนึ่งฟางเจิ้งเป็นห่วงความปลอดภัยของหูทั่น สองห่วงความปลอดภัยของคนในหมู่บ้าน คนอันตรายแบบนี้อยู่ใกล้หมู่บ้านมันอันตรายเกินไป! คิดได้ดังนั้นฟางเจิ้งจึงตามไป!
ดีที่หูทั่นเหนื่อยจริงๆ ลงเขาไม่เร็ว ซ้ำฟางเจิ้งยังมีว
