บ นายมั่นใจนะว่าไม่ได้หยิบผิด? ฉันมองยังไงมันก็เหมือนลูกแก้วที่ฉันดีดตอนเด็กเลย” ฟางเจิ้งกล่าวด้วยมาดจริงจัง แต่ระบบก็เมินเขา
ฟางเจิ้งชินแล้ว เขาเก็บยาหวนคืนเล็กอย่างดี เจ้านี่อาจจะช่วยชีวิตได้! กระทั่งในใจยังคิดไม่ดี ‘มีมันอยู่ก็ไม่ต้องกลัวโรคเอดส์แล้ว จากนั้นหาภรรยา ก็จะได้เหมือนกับเคยผ่านศึกมาก่อน…’
พอนึกถึงตรงนี้ ฟางเจิ้งก็นึกถึงความรักระหว่างหนุ่มสาว ก่อนจะรีบสวดอมิตพุทธสองครั้งจนใจเย็นลง บนเขารกร้างแบบนี้ไม่มีผู้หญิง มีแค่หมาป่า ขืนไม่ควบคุมไว้ก็อาจจะทำกับหมาป่า จากนั้นเขาคงไม่มีหน้าไปพบคนอื่นแล้ว
คิดดังนั้นฟางเจิ้งจึงถาม “ระบบ ฉันก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว มีกำลังวังชาเยอะ ถ้าทนไม่ไหวจะเชิญแม่นางทั้งห้าช่วยลงมือขัดปืนได้รึเปล่า?”
“ได้” ระบบตอบ
“จริงเหรอ?” ฟางเจิ้งพลันหัวเราะ ไม่อยากเชื่อว่าระบบจะยังมอบเส้นทางรอดในการมีพวกลูกๆ ให้เขา! นี่มันเรื่องดีเกินคาด!
แต่ว่า!
“ติ๊ง! ผลคือจะไม่ชูชันตลอดไป!”
รอยยิ้มฟางเจิ้งแข็งค้าง ด่าทอในใจ ‘ไอ้ห่า!’ เขารู้ว่าระบบบิดานี่ไม่มีทางให้โอกาสเขาผ่อนคลาย
หลังจับรางวัลเสร็จก็ไม่มีอะไรทำ ทั้งยังถูกระบบหลอกจนผิดหวังอย่างยิ่ง สุดท้ายก็หมดความกระตือรือร้น
ขึ้นเตียงนอน!
ดวงจันทร์ลาลับ ตะวันขึ้นฟ้า
ตื่นนอน ล้างหน้าแปรงฟัน ฝึกหัตถ์พลังนักรบโพธิสัตว์ กินข้าว กวาดวัด ทำภารกิจประจำวันเสร็จแล้วถึงหยิบมือถือออกมา เข้าอินเทอร์เน็ตอย่างเบื่อๆ เพียงแต่โทรศัพท์เก่าแล้ว
