หัวโหวจื่อ มือข้างหนึ่งถือชามที่หมดเกลี้ยง! พลิกอยู่นานก็ไม่มีน้ำเหลือจริงๆ ถึงวางชามลงอย่างอาลัยอาวรณ์ จากนั้นถลึงตาแค่นเสียงขึ้นจมูก “เจ้าโหวบ้า น้ำดีขนาดนี้ทำไมไม่แบ่งฉันสักอึก แถมยังจะมาดื่มของฉันอีก?”
โหวจื่อพลันร้องไห้ หลูเสียวอ่าที่รักยังนึกถึงน้ำของเขาอีก! นี่เรียกว่าจะหากำไรจากผู้อื่นแต่กลับเสียหายซ้อนสองแท้ๆ…แต่โหวจื่อตอบกลับในทันที “ให้เธอแล้วนะ! แต่พั่งจื่อมาเลียก่อน! น้ำแบบนี้ฉันจะให้เธอได้ยังไง? ให้เธอแล้วจะดื่มได้เหรอ?”
หลูเสียวอ่ามองพั่งจื่อด้วยความทะมึนทึบ พั่งจื่อจึงยกมือขึ้นสูง “มื้อเย็นฉันเลี้ยงเอง!”
หลูเสียวอ่ายิ้มออกทันที
ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกัน ฟางเจิ้งตักน้ำมาอีกสองชาม “พวกโยมสองคนจะดื่มไหม?”
………………………..
