งถาม
“ไต้ซือ ตอนลงเขาพวกเราเจอกับหมาป่าตัวนี้ ท่านเลี้ยงมันเหรอคะ?” เจียงถิงกลัวหมาป่า แต่ไม่กลัวฟางเจิ้ง เห็นฟางเจิ้งเดินออกมา หมาป่าเดียวดายเก็บเขี้ยวไปทันที เธอถึงสบายใจขึ้นมาก
ฟางเจิ้งตอบ “ไม่ใช่”
สิ้นเสียง ห้าคนก็เคร่งเครียดอีกครั้ง ไม่ใช่ฟางเจิ้งเลี้ยง ถ้าอย่างนั้นเป็นสัตว์ป่าเหรอ? สัตว์ป่ากินคนนี่!
เจียงถิงกลัว แต่ก็ยังถามไปว่า “ไต้ซือ ถ้าอย่างนั้นหมาป่านั่นล่ะ?”
ฟางเจิ้งตบหัวหมาป่าแล้วตอบ “ถือว่าเป็นเพื่อนกัน บนเขาขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหาร และก็ไม่มีอะไรที่แลกเปลี่ยนได้ เป็นแค่เพื่อนกัน ไม่มีใครเป็นเจ้าของใครหรอก”
…………………………..