นั้น และก็ยิ่งปราดเปรียว”
“แล้วแบบนี้มันจะไม่เป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาเหรอ?” ฟางเจิ้งตกใจ หากเป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาก็จะกลายเป็นปีศาจรึเปล่า? ในภาพจำ ปีศาจเป็นพวกกินคนไม่คายกระดูก
“ในทางทฤษฎี หากมีกุศลมากพอ ทุกสรรพสัตว์เป็นสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาได้ แต่ว่าในโลกของนาย ยากมาก ยากมาก ยากมาก”
พอได้ยินระบบบอกว่ายากมากสามครั้งฟางเจิ้งก็วางใจ พูดเรื่องสำคัญสามรอบแบบนี้เดาว่าไม่ได้ล้อเล่น
ฟางเจิ้งตบหัวหมาป่าเดียวดาย ก่อนเก็บทำความสะอาดห้องครัวจนเอี่ยมอ่องถึงเดินออกไป เขารดน้ำบริสุทธิ์ให้ต้นโพธิ์เล็กน้อยก่อนพึมพำ “น้ำวิเศษขนาดนี้ หวังว่าจะมีผลกับแกบ้างนะ อย่างน้อยก็ให้ผ่านฤดูหนาวนี้ไปได้ ปีหน้าแกจะต้องเหงาอีกสักระยะ”
พูดจบฟางเจิ้งก็เดินไปกุฏิ
ตอนนี้เองระบบส่งเสียงอีกครั้ง
“ระบบประกาศภารกิจที่สาม จุดธูปต่อเนื่อง สะสมให้ได้หนึ่งร้อยดอก ไม่มีเวลาจำกัด หลังภารกิจสำเร็จจะได้กล่องบริจาคเป็นรางวัลหนึ่งกล่อง!”
“ระบบ นี่มันเกินไปรึเปล่า? โยนกล่องบริจาคฉันทิ้งแล้วยังให้ฉันทำงานให้นายเนี่ยนะ?” ฟางเจิ้งยิ้มแห้ง แต่ก็ช่วยไม่ได้ ระบบบ้าบอ ได้แต่อดกลั้น! ถึงอย่างไรเป้าหมายของเขาก็คือการสำเร็จอรหันต์ให้เร็วๆ แล้วจะได้รีบสึก ส่วนปัญหาเรื่องธูปร้อยดอก ถึงยังไงก็ไม่มีเวลาจำกัด เขาไม่รีบ อีกอย่างตามสถานการณ์ด้านการพัฒนาตอนนี้แล้ว ภายภาคหน้าคงจะมีคนมาจุดธูปอีกเล็กน้อย…อย่างน้อยพวกหวังโอ้วกุ้ยก็น่าจะทำงานอย่างสุดชีวิต
