เพื่อข้าวผลึก
ฟางเจิ้งไม่มีอะไรทำจึงหยิบมือถือขึ้นมาต่อไวฟาย เข้าอินเทอร์เน็ต
“อืม ธูปร้อยดอก เป็นตัวเลขที่ไม่น้อยเลย มาคิดๆ ดูแล้วถ้าธูปถึงร้อยดอกจริงๆ เงินบริจาคค่าธูปก็คงพอให้ฉันกินใช้ได้ตามต้องการ ต้องพยายามแล้ว…” ฟางเจิ้งพูดกับตัวเองพลางค้นหาในอินเทอร์เน็ตว่าวัดอื่นบริหารวัดกันยังไง แต่ก็เป็นเรื่องราวที่คลุมเครือ เลียนแบบไม่ได้เลย
ขณะฟางเจิ้งกำลังทำหน้ากลุ้ม แอปวีแชตที่เขาไม่ได้เข้ามาหลายวันเด้งขึ้นมา
ฟางเจิ้งกลัดกลุ้มแล้ว เขาไม่ได้เข้าวีแชตมานานมาก อีกทั้งเพื่อนในนั้นยังเป็นเพื่อนสมัยเรียน มีเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ขึ้นลงเขาเล่นด้วยกันอีกหลายคน แต่พอฟางเจิ้งออกจากโรงเรียน คนเหล่านี้ก็ค่อยๆ จางออกจากโลกของเขา ต่อให้คุยกันในกลุ่ม ทุกคนยังคุยกับฟางเจิ้งน้อยมาก เหมือนอยู่คนละโลก
ดังนั้นถึงฟางเจิ้งจะท้อแท้ แต่ก็ช่วยไม่ได้
ตอนนี้เห็นข้อความเข้ามาจึงตกใจเล็กน้อย เปิดอ่านดูก็อึ้งไป นี่เป็นคำขอเพิ่มเพื่อน!
อีกฝ่ายใช้ชื่อว่าไห่จิ้งมี่ มีคำอธิบายว่า “หนูฟางอวิ๋นจิ้งเอง รบกวนไต้ซือเพิ่มเพื่อนด้วยค่ะ”
ฟางเจิ้งอึ้งไป ไม่นึกเลยว่าจะเป็นฟางอวิ๋นจิ้ง! แต่เธอรู้ไอดีวีแชตเขาได้ยังไง?
สำหรับคนสวยอย่างฟางอวิ๋นจิ้งแล้ว ฟางเจิ้งย่อมจำได้อย่างแม่นยำ ช่วยไม่ได้ ตั้งนานเพิ่งจะมีคนสวยขึ้นเขามาเป็นคนแรก จะไม่จำก็ไม่ได้ อีกอย่างเขาเป็นหลวงจีนปลอมที่เป็นมนุษย์ มีใจอยากสึกแล้วแต่งงานอย่างนั้นเหรอ?
ตอบเลยว่าใช
