สนิทสนมดี” ตู้เหมยพูด
ฟางเจิ้งจึงต้องเรียกน้าอย่างจำใจ
ตู้เหมยถึงยิ้มได้ “เห็นว่าแกยากจนบนเขา เลยเอามันฝรั่ง ถั่วฝักยาวมาให้ ถั่วฝักยาวตากจนแห้งแล้ว พอหน้าหนาวก็ต้มกินเอา และยังมีมันฝรั่งแผ่นด้วย นี่ก็ตากแห้งแล้ว! มันฝรั่งปีนี้ได้ผลผลิตดี รสชาติก็ดีด้วย หวานมาก”
ฟางเจิ้งกล่าวขอบคุณไม่หยุด จากนั้นคนในหมู่บ้านก็ช่วยกันแบกมันฝรั่งสามถุงใหญ่ มันฝรั่งแผ่นถุงพลาสติกหนึ่งถุง แตงกวากับถั่วฝักยาวอะไรพวกนี้เข้าไป
พอเห็นผักเหล่านี้แล้วฟางเจิ้งก็แทบจะน้ำลายไหล ถึงข้าวผลึกจะอร่อย แต่ไม่ได้กินกับข้าวปกติมานานมากก็ต้องอยากกิน! สิ่งที่ทำให้ดวงตาเขาเป็นประกายมากที่สุดคือน้ำมันถั่วเหลืองหนึ่งถัง ในวัดไม่มีน้ำมัน เขาเกือบลืมรสชาติน้ำมันไปแล้ว ทั้งยังตะกละกว่าเดิม…
หยางหวากับตู้เหมยดีใจจึงเข้าไปจุดธูปอีก
จากนั้นฟางเจิ้งก็ถูกชาวบ้านรอบๆ รุมล้อม ต่างคนต่างถามกันใหญ่
“ฟางเจิ้ง ที่นี่มีอิทธิฤทธิ์แบบนั้นจริงๆ เหรอ?”
“ต้องใช่อยู่แล้ว ใครๆ ก็รู้ว่าโรงพยาบาลวินิจฉัยขาดแล้วว่าตู้เหมยกับหยางหวาไม่มีทางมีลูกได้ แต่พอมาขอพรที่นี่แปบเดียวมีสองเลย หมอในโรงพยาบาลอำเภอนี่งงกันใหญ่ เอาแต่บอกว่าก่อนหน้าวินิจฉัยผิดพลาดทุกวัน…”
…………………………
[1] เวยป๋อ คือทวิตเตอร์ผสมกับเฟสบุ๊คในจีน
