?” จ้าวต้าถงแทบจะร้องไห้แล้ว เขาห้อยอยู่กลางอากาศ กางเกงยังขาดอีก ไอ้นั่นออกมาโดนลมพัดอย่างบ้าคลั่ง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าอะไรคือลมพัดเย็นสบาย! นี่มันสบายจริงๆ! แต่คนข้างบนไม่ให้เขาพูด ทำเอาเขาร้อนใจอยากจะด่าไปนัก
“พูดมา” ฟางอวิ๋นจิ้งว่า
“เชือกอยู่ข้างฉันนี่! ไม่รู้ว่ามันผูกได้ยังไงเหมือนกัน ห้อยลงมาข้างฉันพอดีเลย พวกเธอดูหน่อยว่าเชือกข้างบนผูกไว้แน่นไหม! ถ้าผูกไว้แน่นฉันจะได้ปีนขึ้นไป บ้าเอ๊ย ต้นไม้นี่ใกล้จะรับไม่ไหวแล้ว พวกเธอเร็วหน่อย!” จ้าวต้าถงมองเชือกที่ห้อยลงมาข้างมือพอดี อยากจะร้องไห้ ในที่สุดก็ได้พูดแล้ว!
ฟางอวิ๋นจิ้ง หม่าเจวียน หูหานสามคนนิ่งอึ้งไป! จากนั้นพลันได้สติกลับมา รีบก้มหน้ามองสำรวจ พบเชือกเส้นหนึ่งอยู่บนพื้น เพียงแต่อยู่ในหญ้า มองเห็นไม่ชัดก็เท่านั้น ปลายเชือกอีกข้างผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่บนหน้าผาอย่างแน่น เห็นได้เลยว่าแข็งแรงมาก!
…………………………………..
