ทั้งสามคนเลือกที่จะมานั่งคุยกันที่ร้านขายแผงลอย เป็นร้านที่ขายเส้นเหนียวยาวและใส่น้ำขาวใสที่มีรสชาติอร่อยกลมกล่อมเข้าไป พร้อมกับชิ้นเนื้อที่หั่นอย่างสวยงามจัดวางไว้ในชามสามชิ้น พร้อมกับผักใบเล็กๆ สีเขียวโรยลงไปตรงกลาง สุดท้ายเป็นของสำคัญที่ทำให้ของในร้านนี้ต้องจ่ายด้วยศิลาวิญญาณ คือผงยาฝึกปราณระดับ 1 ทำให้น้ำนั้นระยิบระยับสวยงาม
ข้างร้านเป็นโต๊ะไม้ เก้าอี้อยู่ 4 ที่ ทุกโต๊ะนั้นจะมีค่ายกลที่วาดเอาไว้บนโต๊ะ หากถ่ายพลังลมปราณเข้าไปจะเกิดเสียงกระดิ่งที่หน้าร้านของเจ้าของร้านอาหารแห่งนี้ หลินเทียนนั้นได้ทุบโต๊ะด้วยฝ่ามือที่รวมลมปราณเพียงปลายเล็บ แสงสีทองที่ค่ายกลปรากฏและหายไป
เสียงกระดิ่งสั่น!
หลินเทียนยกมือตะโกนบอกเจ้าของร้านที่กำลังทำอาหารอยู่
“เถ้าแก่ ขอสามชามขอรับ”
ลั่วเหอชูมือทั้งสองข้างและส่ายมือทั้งสอง ลั่วเหอนั้นไม่ได้ต้องการที่จะซื้ออาหารมารับประทานแม้แต่น้อย เพียงแค่ต้องการรู้การฝ่าด่านการบำเพ็ญภายในสามวันของไป๋อวิ๋นเท่านั้น ลั่วเหอจึงยกมือขึ้นและกล่าวกับเจ้าของร้าน
“เถ้าแก่ แค่สองชามพอขอรับ ข้าไม่เอา”
“ฮ่าๆ…เข้าใจแล้ว สองชาม สักครู่นะ!”
เจ้าของร้านมีสมบัติเซียนระดับ 2 ที่ช่วยเพิ่มค
