วามเร็วเท้าอยู่ เป็นรองเท้าหนังสีน้ำตาล ทำให้เขานั้นทำอาหารได้ไวขึ้นอย่างมาก ลั่วเหอหันไปคำนับหลินเทียนและกล่าวออกมาด้วยเสียงเรียบเฉย
“ข้าไม่ต้องการจริงๆ…ขอบคุณเจ้ามาก หลินเทียน”
ลั่วเหอหันไปมองไป๋อวิ๋นด้วยแววตาที่สงสัย เหมือนครั้งก่อนที่มองกระบี่ของนาง ทำให้ไป๋อวิ๋นยิ้มด้วยความตลกของแววตาลั่วเหอ
“มาเข้าเรื่องเถอะ ท่านทำได้อย่างไรกัน? ภายใน 2 คืน!”
หลินเทียนพยักหน้าและจ้องไป๋อวิ๋น
“ใช่ๆ ท่านทำได้อย่างไรกัน?”
ไป๋อวิ๋นพยักหน้าและกล่าวออกมา
“ข้าเข้าใจแล้ว…พวกเจ้ารู้จักวิชาการบำเพ็ญแบบรู้แจ้งหรือไม่?”
ลั่วเหอและหลินเทียนส่ายหัวพร้อมกัน
“การบำเพ็ญล้วนมาจากการเข้าใจและตระหนักรู้บางเรื่อง การบำเพ็ญแบบรู้แจ้งมาจากการที่ข้าเข้าถึงวิชาใจแท้กระบี่อย่างสมบูรณ์แล้ว จึงทำให้ข้าสามารถเลื่อนระดับได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งก็เป็นเพราะรากวิญญาณของข้าด้วยเช่นกัน!”
ลั่วเหอหน้าเคร่งเครียด เขานั้นพยักหน้าเข้าใจและคิดในใจ
“เป็นเช่นนี้ การรู้แจ้งนี่เอง เหมือนกับที่ผู้อาวุโสโจมตีห้วงจิตของข้า ราวกับมีการบำเพ็ญ มีการพัฒนามากขึ้น เป็นเช่นนี้นี่เอง”
ลั่วเหอลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ทันทีและคำนับทั้งสอง จากนั้นได้กล่าวด้วยน้ำเ