ทั้งห้องสั่นคลอนด้วยแรงกดดันมหาศาลของผู้อาวุโสจงเหมิน ลมปราณของลั่วเหอสร้างม่านป้องกันขึ้นมาเอง แต่ก็พังทลายแตกออกด้วยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว
ลั่วเหอคิ้วขมวด ตรงกลางหน้าผากปรากฏตรามารสวรรค์ ปราณสีม่วงของลั่วเหอกระจายออกมารอบตัว และเริ่มสลายแรงกดดันทั้งหมดอย่างรวดเร็ว
ผู้อาวุโสจงเหมินจ้องไปที่ลั่วเหอและยิ้มออกมา พร้อมเพิ่มแรงกดดันขึ้นอีกหนึ่งเท่า ทำให้ร่างของลั่วเหอล้มลงนอนกับพื้นในทันที แรงกดดันนี้ราวกับเป็นคนละอย่างกับเมื่อครู่ มันรุนแรงกว่าหลายพันเท่า
แต่ตรามารสวรรค์ได้ส่องแสงสีแดง สร้างคลื่นปราณต้านแรงกดดันทั้งหมดเอาไว้
เมื่อผู้อาวุโสจงเหมินเห็นสิ่งนี้จนพอใจ จึงกำมือสลายแรงกดดันทั้งหมด ลั่วเหอตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“นี่ท่านต้องการอะไรกันแน่?”
ผู้อาวุโสจงเหมินเดินไปชี้ที่หน้าผากของลั่วเหอและกล่าวขึ้นมา
“กลิ่นอายไม่เหมือนกัน เจ้าไม่ได้ซ่อนตบะและไม่ได้เป็นคนของพรรคมาร… แต่เหตุใดพลังจิตของเจ้าจึงสูงล้ำ สามารถรับแรงกดดันพลังจิตระดับก่อกำเนิดขั้นเริ่มต้นได้?”
ลั่วเหอทำสีหน้าจริงจังและกล่าวกลับผู้อาวุโสจงเหมิน ในใจของลั่วเหอนั้นรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เพราะเขาไม่สามารถเปิดเผยเร
