ื่องจักรพรรดิมารสวรรค์ได้
“เรียนผู้อาวุโส ข้าเองก็ไม่รู้ขอรับ…”
ผู้อาวุโสยิ้มแคะและส่ายหัว จากนั้นเดินมาตรงหน้าลั่วเหอ และใช้นิ้วชี้ข้างซ้ายชี้ไปที่หน้าผากของลั่วเหอ สีหน้าของเขาจริงจังขึ้น พร้อมแรงกดดันอันน่ากลัว
“เจ้าว่าไม่รู้ก็คือไม่รู้งั้นรึ? น่าขัน จงเปิดเผยความจริงกับข้าซะ!”
แรงกดดันมหาศาลทำเอาลั่วเหอมึนหัว แต่ว่าก็เกิดม่านปราณสีแดงม่วงขึ้นมาปกป้องลั่วเหอเอาไว้ มันคือพลังของตรามารสวรรค์ที่หน้าผากของลั่วเหอ
แม้ลั่วเหอยังไม่ได้ปลุกความสามารถที่แท้จริงของสายเลือดมารสวรรค์ แต่จักรพรรดิมารสวรรค์ได้เลือกให้เขาเป็นผู้สืบทอดสายเลือดมารสวรรค์เพียงคนเดียวที่มีกายเนื้อแล้ว
ผู้อาวุโสจงเหมินพยายามกดดันลั่วเหออย่างต่อเนื่อง แต่ช่างน่าแปลกที่ตอนนี้ลั่วเหอไม่ได้รับผลกระทบใดๆ
ลั่วเหอจ้องผู้อาวุโสจงเหมินด้วยสายตาเมินเฉย ลั่วเหอได้ชี้ไปที่ผู้อาวุโสจงเหมิน ทันใดนั้นดวงตาของผู้อาวุโสจงเหมินก็ดำสนิท และมีปราณสีม่วงเล็ดลอดออกมาจากดวงตาเป็นระยะๆ
“นี่เจ้าทำอะไรข้า!”
ดวงตาที่เป็นแหล่งรวมการปล่อยแรงกดดันใส่ลั่วเหอ ตอนนี้กลับมืดบอดไปแล้ว
แต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น พลังสายเลือดมารสวรรค์ก็สลายไปอย่างรวดเร
