แม้แต่น้อย
แม้จะมีคำภีร์เซียนวิชาทวน แต่ว่าตอนนี้ลั่วเหอไม่ได้ต้องการฝึกวิชาทวนหรือวิชากระบี่ สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือวิชาจิตระดับกลางถึงสูง
ลั่วเหอคิดในใจ
“ตบะข้าไม่สูงมาก หากฝึกวิชาที่ใช้กำลังกายและพลังปราณมากเกินไป จะส่งผลเสียต่อร่างกาย แต่… หากไม่หาประสบการณ์ใหม่ๆ ภายในห้าปี แม้แต่ขั้นเดียวก็มิอาจข้ามผ่านได้!”
รอบด้านของลั่วเหอเปลี่ยนเป็นสีเทา ดวงตาของเขามองไปที่แสงสว่างออร่าสีม่วง มันเป็นคำภีร์ปกสีขาวที่มีอักษรตวัดหมึกงดงามเขียนไว้ว่า ‘ทำนองคลื่นพยัคฆ์’
ลั่วเหอหยิบเล่มนั้นมาอ่าน เมื่อเปิดออกก็พบกับวิธีการฝึก ซึ่งจุดสำคัญของวิชาอยู่ตรงกลางศีรษะ
“เจอแล้ว… วิชาโจมตีจิต!”
