และผู้คุมกฎได้หันไปหาลั่วเหอกับหลินเทียน เขาตะโกนออกมา
“พวกเจ้าทั้งสามคนนับว่าเป็นศิษย์ฝ่ายนอกอย่างเป็นทางการ รออยู่ตรงนี้ อีกไม่นานจะมีศิษย์พี่มารับพวกเจ้า!”
ทั้งสามคำนับผู้คุมกฎและกล่าวออกมาพร้อมกัน
“ขอรับ!”
ระหว่างที่ลั่วเหอกำลังยืนมองป้ายเหล็กของตนและกำลังคิดเรื่องถ้ำฝึกปราณ หลินเทียนได้เดินมาอยู่ข้างแขนซ้ายของลั่วเหอโดยที่ลั่วเหอไม่รู้ตัว หลินเทียนมองไป๋อวิ๋นก็ยิ้มออกมา จากนั้นหันไปหาลั่วเหอ
“นี่ เจ้าลั่วเหอสินะ”
“ใช่ ท่านคือหลินเทียน”
หลินเทียนเดินมาใกล้ลั่วเหอและส่งสายตาให้ลั่วเหอมองไปที่ไป๋อวิ๋น
“ถูกต้อง! ดูนั่นสิ สาวงาม ไม่ผิดหวังเลยที่ข้าเลือกสำนักศึกษาชี้ฟ้า เห้อ!…นี่เจ้าไม่ต้องเสียใจไป ใบหน้าของเจ้าต้องมีทางรักษาเป็นแน่”
ลั่วเหอมึนงงกับสิ่งที่หลินเทียนกล่าวออกมา
“ใบหน้าของข้า?”
หลินเทียนทำหน้าเศร้าและลูบหลังลั่วเหอ ทำให้ลั่วเหอเดินไปข้างหน้าเพื่อไม่ให้หลินเทียนสามารถลูบหลังได้ หลินเทียนยิ้มและกล่าว
“ที่เจ้าต้องสวมหมวก ก็เพื่อปิดบังใบหน้าที่เสียโฉมของเจ้า ข้าเข้าใจ”
ลั่วเหอส่ายหัวและคิดในใจ
“เพิ่งเข้าสำนักเซียนเพียงไม่นาน ก็พบคนแปลกเช่นนี้แล้ว…ช่างเถอะ ถึงอย่างไรต