ปมาพร้อมร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด เพราะไม่ใช่เพียงแขนที่ขาด แต่ยังมีเปลวไฟที่แผดเผาบาดแผลของเขา
พี่ใหญ่ผู้นั้นวิ่งไปแบกร่างของน้องตนเองและวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว ลั่วเหอยิ้มออกมา เพราะสามารถทำให้ทั้งสองคนนั้นหวาดกลัวได้โดยไม่ตั้งใจ พี่ใหญ่ผู้นี้กลัวลั่วเหออย่างมาก เพราะคิดว่าลั่วเหอเป็นลูกหลานของตระกูลนักบำเพ็ญ ซึ่งหายากมาก และส่วนใหญ่คนของตระกูลนักบำเพ็ญ หากไม่ใช่มีวิชาเซียนที่แข็งแกร่ง
“ก็มีสมบัติหายากมากมาย ข้าต้องรีบหนี”
พี่ใหญ่ผู้นั้นวิ่งนำหน้าโดยแบกร่างน้องของตน และหันไปด้านหลังเล็กน้อยก็ไม่พบลั่วเหอแม้แต่น้อย ทำให้พี่ใหญ่ผู้นั้นถอนหายใจ แต่เพียงไม่นาน มีดบินระดับ 2 ก็บินอย่างรวดเร็วมายังด้านหลังของพี่ใหญ่ แต่ว่าเขาสติยังดีมาก สามารถจับดาบมาปัดป้องได้ทัน
ทั้งคู่ล้มลงและกลิ้งไปไกล น้องของพี่ใหญ่กลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวดและเรียกพี่ใหญ่ของตนไม่หยุด
“พี่ใหญ่ ข้าเจ็บเหลือเกิน พี่ใหญ่!”
พี่ใหญ่ผู้นั้นกำลังเดินถอยหลังไปอยู่ใกล้น้องของตนเอง แต่ว่ามีดบินระดับ 2 พุ่งตัดคอน้องของพี่ใหญ่จนสำลักเลือดออกมา เขาพยายามชูมือเรียกพี่ใหญ่ เมื่อพี่ใหญ่หันมาก็พบว่าน้องของตนใกล้ตายแล้ว พี่ใหญ่รีบวิ่งไป
