จับมือน้องของตนและร้องไห้ออกมา
ก่อนที่จะหันไปหาลั่วเหอที่เดินออกมาจากมุมมืดด้านขวา ถือทวนประกายเพลิง ส่วนรอบตัวมีมีดบินระดับ 2 บินวนอยู่อย่างรวดเร็ว แววตาของลั่วเหอช่างไร้ความรู้สึก พี่ใหญ่ผู้นั้นกำดาบในมือแน่นและมองลั่วเหออย่างเคียดแค้น
“แกเจ้าปีศาจ ตายซะ!”
ดาบพุ่งไปด้านหน้า ลั่วเหอกระโดดถอยหลังหลบวิถีดาบของพี่ใหญ่ พี่ใหญ่มองลั่วเหอและถ่ายพลังปราณลงไปที่ดาบ จากนั้นฟาดลงพื้น คลื่นพลังปราณกระจายตัวกระแทกร่างของลั่วเหอ แต่ว่าในเวลาเพียงชั่วครู่ ลั่วเหอสามารถสร้างม่านปราณปกป้องตนเองไว้ได้
แต่ดาบนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก ทำให้ม่านปราณของลั่วเหอแตกกระจายอย่างง่ายดาย ลั่วเหอกระอักเลือดออกมาและคิดในใจ
“แย่แล้ว! เสียพลังไปมาก หากเป็นเช่นนี้ต่อไป…ไม่! ต้องจบได้แล้ว”
พี่ใหญ่ผู้นั้นหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ และปักดาบลงพื้น คลื่นพลังปราณกระแทกร่างของลั่วเหออีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน ม่านปราณของลั่วเหอสามารถป้องกันคลื่นพลังปราณของพี่ใหญ่ไว้ได้
“คงไม่ได้มีเพียงเท่านี้ใช่หรือไม่? ฮ่า ๆ ข้าจะบดร่างและวิญญาณของแกซะ!”
มุกพลังได้ลอยอยู่รอบตัวลั่วเหอและถ่ายทอดพลังให้กับลั่วเหอ เขากำทวน