ผ่านมาหนึ่งเดือนกว่าๆ ลั่วเหอและซุนต้าได้เดินทางผ่านหลากหลายเมืองมากมาย เพื่อไปยังสถานที่ของเหล่าผู้บำเพ็ญเซียนระดับต่ำ ที่อาศัยอยู่และใช้เป็นเมืองแลกเปลี่ยนสินค้า ระหว่างการเดินทางที่ยาวนาน ซุนต้าได้เล่าเรื่องมากมายของโลกผู้บำเพ็ญ เรื่องหนึ่งที่ลั่วเหอสนใจ คือเรื่องของพรรคหลงเย่ หรืออีกชื่อพรรคมาร ที่กำลังโด่งดังและเป็นพรรคที่เหล่าผู้บำเพ็ญเซียนไร้สำนักไม่อยากยุ่งเกี่ยว
พรรคหลงเย่ในช่วงสิบปีมานี้ มีการติดต่อกับเหล่ามนุษย์ ซึ่งเป็นเรื่องที่สำนักเซียนหรือเหล่าผู้บำเพ็ญจะไม่มีทางยุ่งเกี่ยวเป็นอันขาด เพราะนี่เป็นกฎที่รักษาความสมดุลของมนุษย์และเหล่าผู้บำเพ็ญให้แยกออกจากกัน การที่พรรคหลงเย่ทำเช่นนี้ คือการทำลายกฎและอาจส่งผลกระทบได้ในอนาคต
ซุนต้าที่เดินผ่านลำต้นไม้ยักษ์ที่ถูกตัดมาเป็นสะพานข้ามเหวลึกที่ดูอันตราย ซุนต้าเขานั้นเดินกลับหลังมองลั่วเหอและกล่าวถึงเรื่องของพรรคหลงเย่
“พรรคหลงเย่รอบนี้ทำเกินไปจริงๆ หากมนุษย์ยิ่งรับรู้เรื่องของเซียนมากเท่าไหร่ ก็จะเป็นอันตรายมากเท่านั้น มนุษย์ที่ไร้รากวิญญาณพวกนั้นไม่อาจบำเพ็ญ ถึงบำเพ็ญได้ก็ติดอยู่เพียงขอบเขตมนุษย์เท่านั้น แต่วันๆ กลับโห
