“วิชายุทธ เมื่อมาอยู่กับวิชาเซียน ก็เป็นวิชาที่อ่อนแอ นอกจากจะผสานวิชายุทธและวิชาเซียนเข้าด้วยกัน!”
ทวนประกายเพลิงลอยอยู่หน้าของลั่วเหอ มันนั้นสั่นไม่หยุด ลั่วเหอใช้วิชาอสรพิษแดงที่แฝงด้วยอำนาจธาตุไฟจากทวนประกายเพลิง และวิชาไฟที่เขานั้นเรียนมาจากคัมภีร์เซียน ทั้งสองวิชาผสานกันจนเกิดร่างของอสรพิษเขียวตัวขนาดใหญ่ ที่ผิวกายเป็นสีเขียว ดวงตาแดงก่ำ มีเปลวไฟเล็กน้อยออกมารอบๆ วิชาที่เปลวไฟควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ประทุจนเกินการควบคุม สามารถก่อร่างเป็นตัวที่ชัดเจน (วิชาอสรพิษเขียว)
โจวเมิ่นตกใจอย่างมาก เพราะที่เขาเห็นไม่เหมือนกับวิชาอสรพิษแดง แต่กลับต่างเพียงสีของเปลวไฟ แต่ร่างกายของมันราวกับเป็นงูยักษ์ตัวเป็นๆ ที่อยู่ด้านหลังของลั่วเหอ จักรพรรดิมารสวรรค์กล่าวในใจ
“ถึงเจ้าจะโง่งม เรียนรู้เชื่องช้า วิชาที่ควรเข้าใจได้เพียงไม่กี่วัน แต่เจ้ากลับใช้เวลามากกว่าคนอื่นหลายเท่า แต่ว่าการพลิกแพลงและดึงอานุภาพของวิชาถึงขั้นสุด นับว่าเหนือกว่าคนอื่นอยู่บ้าง!”
ลั่วเหอชี้ทวนไปที่โจวเมิ่น ท่วงท่านี้นั้นราวกับสะท้อนเงาของเยี่ยนอวี้เจิน ทำให้โจวเมิ่นตกใจไม่น้อย และเริ่มเกิดความลังเลในใจว่าคนตรงหน้าคือเยี่ยนอวี้เ