ช่วงกลางคืนที่หมู่บ้านเหล็กดำ เหล่าทหารต่างเต็มไปหมด คนพวกนี้นั้นคือทหารของเมืองอินทรีขาว ทหารพวกนี้นั้นล้วนสวมใส่เกราะเงิน และถือหอกเงินที่แวววาว พลังปราณรอบตัวของทหารพวกนี้นั้นล้วนเป็นทหารฝีมือดี แม้ตบะจะไม่สูงมาก แต่วรยุทธ์และวิชายุทธล้วนดีกว่าคนของโจวเมิ่นหลายเท่า
ด้านในที่รวมตัวของคนของโจวเมิ่น ชายอายุราว 45 ปี ดวงตาสีน้ำตาล สวมใส่หมวกขนาดใหญ่ที่มีลวดลายดูประหลาดตา เส้นผมสีดำ ดวงตาดูเจ้าเล่ห์ สวมใส่ชุดสีน้ำตาล ผ้าคลุมเหลืองรอบคอของชายผู้นี้นั้นล้วนเต็มไปด้วยเครื่องประดับที่ประณีตและราคาสูง คนผู้นี้คือเจ้าเมืองอินทรีขาวคนปัจจุบัน
โจวเมิ่นและเจ้าเมืองอินทรีขาวต่างนั่งดื่มสุราคุยกัน เจ้าเมืองอินทรีขาวยกแก้วไม้ที่สุราเต็มแก้วชนกับแก้วไม้ของโจวเมิ่น และยกดื่มจนหมดในทีเดียว สีหน้าของเจ้าเมืองอินทรีขาวดูมีความสุขอย่างมาก
“พี่โจวเมิ่น ต้องขอบคุณพี่แล้ว อนาคตต้องหวังพึ่งพี่แล้ว ฮ่าๆ”
โจวเมิ่นมองด้วยสายตาเย็นชา และยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“เมื่อเทียบข้ากับตระกูลลั่วที่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักเซียน ข้าจะเทียบอะไรได้ ว่ามาเถอะ เจ้าต้องการอะไรกันแน่?”
เจ้าเมืองอินทรีขาวมองด้วยสายตาที่แปลกปร