นักล่าสัตว์อสูรระดับจอมยุทธ์ขั้นเริ่มต้นขึ้นไปต่างเดินตามการนำทัพของจิ้งเผิง เดิมทีเขานั้นต้องการจัดการสัตว์อสูรระดับสูงตัวนี้คนเดียว แต่ว่ากฎของผู้บำเพ็ญเซียนคือจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเหยื่อของมนุษย์ธรรมดา เพราะในสายตาของผู้บำเพ็ญเซียน สัตว์อสูรระดับสูงก็เป็นเพียงมดตัวหนึ่งเท่านั้น อีกทั้งสำหรับผู้บำเพ็ญเซียน รากฐานที่นักล่าสัตว์อสูรมี ยังไม่สามารถเจาะม่านป้องกันกายได้ด้วยซ้ำ
หน้าที่ของจิ้งเผิงนั้นมีเพียงอย่างเดียว เมื่อนักล่าสัตว์อสูรไม่สามารถสังหารสัตว์อสูรระดับสูงได้ จิ้งเผิงจะเข้าสังหารสัตว์อสูรระดับสูงในทันที จิ้งเผิงเพียงกระพริบตาก็สามารถมองไกลถึงร้อยลี้ เขานั้นมองหลบต้นไม้ทุกต้น และก็เห็นราชันย์อสรพิษหยกขาว มันนั้นสัมผัสถึงการมองของจิ้งเผิง มันนั้นเงยหน้าขึ้นฟ้าและคำรามออกมา คลื่นปราณแพร่กระจายไปทั่ว
จิ้งเผิงก้มหน้าคิด เขานั้นรู้สึกคุ้นเคยกับราชันย์อสรพิษขาว เขานั้นยืนครุ่นคิด จิ้งเผิงนั้นรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่จิ้งเผิงก็ไม่ได้สนใจอะไร เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเหล่านักล่าสัตว์อสูรไปกันหมดแล้ว จิ้งเผิงจึงขี่กระบี่ตามไป
กลุ่มนักล่าสัตว์อสูรได้วิ่งแยกเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มคนที่ติ
