ไอชั่วร้ายที่ไม่ได้ปรากฏมานานก็ออกมาจากร่างของเขา แต่ลั่วเหอนั้นส่ายหัวและจดจ่อกับเรื่องปัจจุบัน ลั่วเหอจับทวนประกายเพลิงขึ้นและทำการใช้วิชากลืนดารา
ลั่วเหอพยายามดูดกลืนอำนาจธาตุไฟ ทำให้ลั่วเหอกระอักเลือดออกมา
“ต้องยอมสละแก่นวิญญาณอสูรจริง ๆ เหอะ! ช่างเถอะ”
ลั่วเหอหยิบแก่นวิญญาณอสูรระดับกลางออกมาสี่มุก มุกขาวเหล่านั้นลอยวนอยู่รอบตัวลั่วเหอ เขานั้นดูดกลืนพลังบริสุทธิ์จากแก่นวิญญาณอสูรมาเพิ่มกำลังภายในชั่วคราว และใช้กำลังภายในนั้นปลุกความสามารถแท้จริงของทวนประกายเพลิง
เมื่อมุกแก่นวิญญาณอสูรหมดพลังไป มันก็ได้จางหายไป และมุกอีกอันก็จะมาแทนที่
ทวนประกายเพลิงลุกเป็นไฟ ลั่วเหอคิดในใจ
“ดูดกลืนอำนาจธาตุไฟเพียงเสี้ยวหนึ่งก็พอ!”
ลั่วเหอใช้วิชากลืนดาราดูดพลังของทวนประกายเพลิงที่ลุกเป็นไฟ กลายเป็นมุกแดงที่ร้อนระอุอยู่บนฝ่ามือของลั่วเหอ
“สำเร็จ! มุกอำนาจธาตุไฟ”
ลั่วเหอได้ควบคุมมุกอำนาจธาตุไฟ ส่งพลังคลื่นความร้อนและพลังไฟที่บริสุทธิ์ชำระล้างไอเย็นที่ขาข้างซ้าย ซึ่งมันได้ผล ไอเย็นได้ค่อย ๆ หายไป